znajomy w słowniku polski

znajomy

Znaczenia i definicje "znajomy"

taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

Mój znajomy jest świetnym hydraulikiem.

Teraz stawiam na "znajomych". Mam z kim wyjechać w weekend, zabalować, wyjść na kawę czy obiad. Ale nie angażuję się już tak bardzo emocjonalnie. Tak jest lepiej.
znany komuś
adjective

taki, którego ktoś zna, którego ktoś poznał, taki, który nie jest obcy

Poproszę znajomego prawnika o pomoc, nic się nie martw.

W moim znajomym zakładzie wzięliby za naprawę o połowę mniej.

Tak mi się właśnie wydawało, że to dzwoni znajomy numer.
adjective

taki, który zna się od dawna, taki, o którym coś się wie, poznało się to, taki, któremu poświęciło się już sporo uwagi, myśli

Każda uliczka, każdy zakątek Drohobycza były mu znajome niczym karty ulubionych książek.

Ten temat jest mi doskonale znajomy.

I znowu nawiedziło go znajome uczucie strachu.
noun

osoba, którą zna się z widzenia lub osobiście, ale z którą nie pozostaje się w zażyłych stosunkach

Znajomy z Łodzi polecił mi tę wycieczkę.

familiarny, ziomek, kompan to najpopularniejsze synonimy "znajomy" w tezaurusie polski.

familiarny · ziomek · kompan · towarzysz · ziom · kolega · kumpel · kamrat · poufały · swój · druh · przyjaciel · znany
pot. znajomek
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)
nieobcy
taki, który zna się od dawna, taki, o którym coś się wie, poznało się to, taki, któremu poświęciło się już sporo uwagi, myśli

nieznajomy, nieznany, nieznajomy to najlepsze antonimy "znajomy" w tezaurusie polski.

nieznajomy
taki, którego ktoś zna, którego ktoś poznał, taki, który nie jest obcy
nieznany
taki, który zna się od dawna, taki, o którym coś się wie, poznało się to, taki, któremu poświęciło się już sporo uwagi, myśli
nieznajomy
osoba, którą zna się z widzenia lub osobiście, ale z którą nie pozostaje się w zażyłych stosunkach

lp liczba pojedyncza znajom|y, ~ego, ~emu, ~ego, ~ym, ~ym, ~y; lm liczba mnoga ~i, ~ych, ~ym, ~ych, ~ymi, ~ych, ~i znajom|y, ~a, ~e, ~i, ~e; st. wyższy stopień wyższy bardziej znajomy; st. najwyższy stopień najwyższy najbardziej znajomy
znajomy m.

(Noun) declension of znajomy

(Adjective) Declension of znajomy

Case	Singular				Plural
Case	Personal and animate masculine	Inanimate masculine	Neuter	Feminine	Personal masculine	Neuter Feminine Non-personal masculine
Nominative Vocative	znajomy		znajome	znajoma	znajomi	znajome
Genitive	znajomego			znajomej	znajomych
Dative	znajomemu			znajomej	znajomym
Accusative	znajomego	znajomy	znajome	znajomą	znajomych	znajome
Instrumental	znajomym			znajomą	znajomymi
Locative	znajomym			znajomej	znajomych

znajomy m ;; declension of znajomy

chr:znajomy

znajomy m pers ;; declension of znajomy