przyjaciel w słowniku polski

  • przyjaciel

    Znaczenia i definicje "przyjaciel"

    • osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
      Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie.
      Najlepszych przyjaciół poznaje się w biedzie.
      Gdzie są moi przyjaciele / Bojownicy z tamtych lat / Zawsze było ich niewielu / Teraz jestem sam.
    • osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem
    • eufem. mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym
      Jan to jej przyjaciel.
    • st.pol. żona
    • Towarzysz, który oferuje pomoc.
    • noun
      kochanek, osoba, z którą zdradza się partnera

    Synonimy słowa "przyjaciel" w słowniku polski

    kolega, znajomy, kumpel to najpopularniejsze synonimy "przyjaciel" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "przyjaciel" w słowniku polski

    wróg, nieprzyjaciel, obcy to najlepsze antonimy "przyjaciel" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja przyjaciel

    • (Noun)     declension of przyjaciel
      singular plural
      nominative przyjaciel przyjaciele
      genitive przyjaciela przyjaciół
      dative przyjacielowi przyjaciołom
      accusative przyjaciela przyjaciół
      instrumental przyjacielem przyjaciółmi
      locative przyjacielu przyjaciołach
      vocative przyjacielu przyjaciele
    • lp  liczba pojedyncza przyjaci|el, ~ela, ~elowi, ~ela, ~elem, ~elu, ~elu; lm  liczba mnoga ~ele, ~ół, ~ołom, ~ół, ~ółmi, ~ołach, ~ele
    • przyjaciel m.
    • przyjaciel m pers (feminine przyjaciółka) ;; declension of przyjaciel
      singular plural
      nominative przyjaciel przyjaciele
      genitive przyjaciela przyjaciół
      dative przyjacielowi przyjaciołom
      accusative przyjaciela przyjaciół
      instrumental przyjacielem przyjaciółmi
      locative przyjacielu przyjaciołach
      vocative przyjacielu przyjaciele
  • Przyjaciel

Obrazy z "przyjaciel"

Przykładowe zdania z " przyjaciel "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy