sprośny w słowniku polski

  • sprośny

    Znaczenia i definicje "sprośny"

    • cechujący się brakiem przyzwoitości, wstydu; śmiały w dziedzinie seksu
      Myśli trudno było jednak zebrać, albowiem zamykający kawalkadę Rymbaba i Kuno Wittram nieustannie ryczeli pieśni pijackie i sprośne.
    • adjective
      o człowieku: taki, który postrzegany jest jako zachowujący się w sposób nieprzyzwoity, obsceniczny
      Ten sprośny prowadzący opowiadał tak obrzydliwe żarty, że nie mogłam tego słuchać.
      Te sprośny typek już dawno nikogo nie śmieszy.
      Jakiś sprośny staruch się do mnie dowalał.
    • adjective
      taki, który odbierany jest jako nieprzyzwoity, obsceniczny
      Lubił sprośnymi limerykami żenować koleżanki.
      Jego sprośne gesty wprawiały dziewczyny w zażenowanie.
      Sprośne dowcipy mogą być, ale tylko w gronie znajomych.

    Synonimy słowa "sprośny" w słowniku polski

    niegrzeczny, obleśny, nierządny to najpopularniejsze synonimy "sprośny" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "sprośny" w słowniku polski

    przyzwoity, skromny to najlepsze antonimy "sprośny" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja sprośny

    • sprośny m (comparative sprośniejszy or bardziej sprośny, superlative najsprośniejszy or najbardziej sprośny, adverb sprośnie) ;; declension of sprośny
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative sprośny sprośne sprośna sprośni sprośne
      genitive sprośnego sprośnej sprośnych
      dative sprośnemu sprośnym
      accusative sprośnego sprośny sprośne sprośną sprośnych sprośne
      instrumental sprośnym sprośnymi
      locative sprośnej sprośnych
      chr:sprośny

Przykładowe zdania z " sprośny "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy