brutalny w słowniku polski

Brutalny faul został przeoczony przez sędziego.

Taka jest brutalna prawda.

To był brutalny film.

Musisz stawić czoła tej brutalnej rzeczywistości.

Egzamin był dla niego brutalną konfrontacją z rzeczywistością.

Recenzja była brutalna: nie pozostawiła na reżyserze suchej nitki.

Jarek ma teraz takie brutalne mięśnie i brutalny zarost, podoba mi się, w końcu wygląda jak prawdziwy mężczyzna.

Według mnie idealny facet być brutalny, męski, z szerokimi plecami, dużymi dłońmi, umięśniony, duży, ubrany jak mężczyzna, a nie w rurki i różowy obcisły t-shirt.

Mąż Baśki był wobec niej bardzo brutalny, dlatego rozwiodła się z nim.

Janek był bardzo brutalny wobec młodszych kolegów, dlatego nauczyciele starali się o umieszczenie go w poprawczaku.

Strażnicy byli wyjątkowo brutalni w kontaktach z więźniami.

Ta gra opierała się na tak brutalnych zasadach, że nawet nie próbowałem się do niej włączyć.

Brutalne metody przesłuchiwania więźniów powinny być zakazane.

Użyto brutalnych metod i sił, by rozgonić nielegalne zbiegowisko.

Brutalne sceny filmowe uodparniają niektórych na przemoc.

Opisy przemocy były w tej książce wyjątkowo brutalne, dlatego niektóre mniej liberalne państwa zabroniły jej wydawania.

Jeśli ma się wrażliwe nerwy, brutalne opisy lepiej pomijać.