wszeteczny w słowniku polski

  • wszeteczny

    Znaczenia i definicje "wszeteczny"

    • przest. bezwstydny, rozpustny
      Nie unikał bowiem grzechu wszetecznego, zwłaszcza gwałcenia dziewic, więc był dotknięty chorobą raka.
    • przest. plugawy, gorszący, nieprzyzwoity, sprośny
    • adjective
      taki, który jest przejawem wszeteczności, rozpustny, rozwiązły
      Wszeteczne czyny księcia musiały być w końcu ukarane.
      Panuj trochę nad sobą, bo te twoje wszeteczne zachowania są godne potępienia.
    • adjective
      zazwyczaj o człowieku: taki, który oddaje się rozpuście
      Lud powrócił do kultu wszetecznej bogini.

    Synonimy słowa "wszeteczny" w słowniku polski

    wulgarny, zboczony, rozpustny to najpopularniejsze synonimy "wszeteczny" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja wszeteczny

    • Declension of wszeteczny
      case singular plural
      masculine personal/animate masculine inanimate neuter feminine virile nonvirile
      nominative, vocative wszeteczny wszeteczne wszeteczna wszeteczni wszeteczne
      genitive wszetecznego wszetecznej wszetecznych
      dative wszetecznemu wszetecznym
      accusative wszetecznego wszeteczny wszeteczne wszeteczną wszetecznych wszeteczne
      instrumental wszetecznym wszetecznymi
      locative wszetecznej wszetecznych

Przykładowe zdania z " wszeteczny "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy