wybitny w słowniku polski

wybitny

Znaczenia i definicje "wybitny"

wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

Fryderyk Chopin był wybitnym pianistą.

Ta symfonia to wybitne dzieło.
o dużym nasileniu, znaczny, wyraźny

Stwierdzono wybitną poprawę sytuacji gospodarczej.
adjective

bardzo znaczny, tak duży, że aż niezwykły, bezprecedensowy

Dzięki wybitnym osiągnięciom naszych uczniów szkole przyznano zaszczytne tytuły, których zazdroszczą jej inne placówki w mieście.

Cieszy nas wybitny wzrost sprzedaży - dzięki temu wszyscy otrzymaliśmy podwyżki.

W zeszłym półroczu odnotowaliśmy wybitną poprawę kondycji finansów naszej firmy.
adjective

o człowieku: lepszy pod jakimś względem w porównaniu z innymi, mający jakąś niezwykłą cechę, nieprzeciętnie rozwinięty jakiś talent
adjective

taki, który jest emanacją czyjejś wybitności

Za ten wybitny film dostał oskara.

Mikołaj napisał wybitną sztukę, która z pewnością wkrótce podbije wszystkie polskie teatry.

Ta powieść to wybitne dzieło rosyjskiego realizmu.
adjective

właściwy osobie wybitnej; ponadprzeciętny, rzadko spotykany

Nie wiemy, kto odkrył wybitne uzdolnienia matematyczne Jasia, może on sam?

renomowany, sławny, ekskluzywny to najpopularniejsze synonimy "wybitny" w tezaurusie polski.

przeciętny, przeciętny, słaby to najlepsze antonimy "wybitny" w tezaurusie polski.

przeciętny
przeciętny · słaby · mierny
o niezwykłych walorach artystycznych, naukowych itp.
przeciętny
o człowieku: lepszy pod jakimś względem w porównaniu z innymi, mający jakąś niezwykłą cechę, nieprzeciętnie rozwinięty jakiś talent

lp liczba pojedyncza wybitny m rodzaj męski, wybitna f rodzaj żeński, wybitne n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga wybitni Template:mos, wybitne Template:nmos; st. wyższy stopień wyższy wybitniejszy; st. najwyższy stopień najwyższy najwybitniejszy

wybitny m (comparative wybitniejszy, superlative najwybitniejszy, adverb wybitnie) ;; declension of wybitny