mierny w słowniku polski

mierny

Znaczenia i definicje "mierny"

kiepski, marny
eduk. jedna z ocen szkolnych, najniższa ocena zaliczająca
adjective

mały, mizerny, taki, który pozostawia do życzenia

Postępy Tomka w nauce były raczej mierne, ale nauczycielka cieszyła się, że chłopak robi cokolwiek, żeby zdać do następnej klasy.

Nie będę pracował za tak mierne wynagrodzenie.

Był to chłopak raczej miernego wzrostu, ale krzepki i dobrze zbudowany.

Firma przynosiła mierne zyski.
adjective

słaby, pośledni, taki, który mógłby być lepszy, ale jest zły, niedobrze oceniany

Cechowała ją mierna uroda, o talencie się nie wypowiem.

To miernej jakości dziennikarstwo.

Instrumentalistą jest raczej miernym.
adjective

taki, który charakteryzuje się umiarem, rozsądną wstrzemięźliwością

Mierne wina użycie korzystny wpływ przynieść może.
adjective

taki, który charakteryzuje się umiarkowanym, średnim stopniem natężenia jakiejś cechy
noun

jedna z gorszych ocen szkolnych, dwója

Z rachunków miała same mierne, ale przeszła do następnej klasy.

szmatławy, podrzędny, pośledni to najpopularniejsze synonimy "mierny" w tezaurusie polski.

mierny m (comparative mierniejszy, superlative najmierniejszy, adverb miernie) ;; declension of mierny