uczciwy w słowniku polski

  • uczciwy

    Znaczenia i definicje "uczciwy"

    • (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)
      Mój sąsiad jest bardzo uczciwy: kiedy zauważył, że kasjerka wydała mu za dużo reszty, wrócił się do odległego sklepu, żeby oddać pieniądze.
    • zgodny z przyjętymi zasadami
      Uczciwe zachowanie polegałoby na oddaniu cudzej własności.
    • pot. taki, jak trzeba
      To jest uczciwa cena.
    • pot. duży
      Nałożyła mu na talerz uczciwy kawał mięsa.
    • adjective
      dobry, zgodny z prawem, nienacechowany żadnym oszustwem
      To jest uczciwy interes - mamy wszystkie faktury.
      Zamin zainwestuję, muszę sprawdzić, czy ten biznes jest uczciwy.
      Czekam na listy od drogich pań - liczę na same uczciwe propozycje.
      Nie jestem pewna, czy jego zamiary są uczciwe.
    • adjective
      głównie o człowieku: taki, który postępuje zgodnie z zasadami
      Był uczciwy: nie oszukiwał ani firmy, ani żony.
      Kiedy jest się od tylu lat przy władzy, trudno być uczciwym.
      To uczciwa firma, nie bój się, twoje pieniądze nie przepadną.
    • adjective
      o aktywności człowieka: taki, który jest nacechowany czyjąś uczciwością, jest wyrazem kierowania się wysokimi standardami moralnymi
      Dzięki prowadzeniu uczciwych interesów zyskał bardzo dobrą opinię.
      Uczciwe postępowanie mojej córki świadczy o tym, że dobrze ją wychowałam.
      Prowadził uczciwe życie.
      Twój uczciwy postępek zasługuje na pochwałę; nie każdy na twoim miejscu zgłosiłby się ze znalezionymi pieniędzmi na komisariat.
      Przez całe życie prowadził uczciwe interesy z Polakami, ale po wojnie musiał wyjechać do Izraela, bo nie czuł się tu więcej jak u siebie.
    • adjective
      przenośnie: duży, solidny, należyty, taki, jak trzeba
      Byłam bardzo głodna, dlatego moim marzeniem była uczciwa porcja zupy.
      W tej kawiarni opłaca się kupić kawę - dodają do niej uczciwy kawałek ciasta gratis.
      Dostał od gospodarzy uczciwą porcję obiadu.
      Pani Hela ucięła dla niego uczciwy kawał kiełbasy.
    • adjective
      przenośnie: niemały, prawdziwy, silny
      Po lekcji odebrał półgodzinną, uczciwą naganę i postanowił już nigdy nie popełnić tego samego błędu.
      Od jutra mają się zacząć uczciwe mrozy.
    • adjective
      taki, który jest jasny, nikogo nie krzywdzi, jest zgodny z zasadami (prawnymi lub moralnymi)
      Ta oferta wygląda na uczciwą, chyba możemy zaufać tej firmie.
      Uważam, że werdykt był uczciwy i nie mam do nikogo żalu.
      Wydaje mi się, że przyjęte zasady podziału majątku są uczciwe - a przynajmniej: nikt nie zgłaszał pretensji.
    • adjective
      taki, który odpowiada rzeczywistości (zwykle: bezstronny, szczery), rzetelny
      Widać, że twórcy filmu starali się uczciwie oddać rzeczywistość.
      Jan wystawił mi uczciwą opinię, zgodną z rzeczywistością, i za to go szanuję.
      Czy to twoja uczciwa, obiektywna ocena jego postępowania?
      Jego relacja reporterska była uczciwa, wydaje mi się, że nie zakłamywał faktów, unikał też ocen.
      Jesteś niesprawiedliwy, to nie jest uczciwe postawienie sprawy.

    Synonimy słowa "uczciwy" w słowniku polski

    otwarty, rzetelny, moralny to najpopularniejsze synonimy "uczciwy" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "uczciwy" w słowniku polski

    nieuczciwy, oszukańczy, nieuczciwy to najlepsze antonimy "uczciwy" w tezaurusie polski.

    • nieuczciwy

      (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

    • oszukańczy · nieuczciwy

      zgodny z przyjętymi zasadami

    • nieuczciwy

      głównie o człowieku: taki, który postępuje zgodnie z zasadami

    • nieuczciwy

      o aktywności człowieka: taki, który jest nacechowany czyjąś uczciwością, jest wyrazem kierowania się wysokimi standardami moralnymi

    Gramatyka i deklinacja uczciwy

    • (Adjective)   Declension of uczciwy
      Case Singular Plural
      Personal and animate masculine Inanimate masculine Neuter Feminine Personal masculine Neuter Feminine Non-personal masculine
      Nominative Vocative uczciwy uczciwe uczciwa uczciwi uczciwe
      Genitive uczciwego uczciwej uczciwych
      Dative uczciwemu uczciwym
      Accusative uczciwego uczciwy uczciwe uczciwą uczciwych uczciwe
      Instrumental uczciwym uczciwymi
      Locative uczciwej uczciwych
    • uczciwy m.
    • lp  liczba pojedyncza uczciwy m  rodzaj męski, uczciwa f  rodzaj żeński, uczciwe n  rodzaj nijaki; lm  liczba mnoga uczciwi Template:mos, uczciwe Template:nmos; st. wyższy  stopień wyższy uczciwszy; st. najwyższy  stopień najwyższy najuczciwszy
    • uczciwy m (comparative uczciwszy or bardziej uczciwy, superlative najuczciwszy or najbardziej uczciwy) ;; declension of uczciwy
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative uczciwy uczciwe uczciwa uczciwi uczciwe
      genitive uczciwego uczciwej uczciwych
      dative uczciwemu uczciwym
      accusative uczciwego uczciwy uczciwe uczciwą uczciwych uczciwe
      instrumental uczciwym uczciwymi
      locative uczciwej uczciwych

Przykładowe zdania z " uczciwy "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy