szturmak w słowniku polski

  • szturmak

    Znaczenia i definicje "szturmak"

    • hist. wojsk. rodzaj europejskiego hełmu renesansowego z bocznymi osłonami, używanego w XVI–XVII wieku przez rajtarów i piechotę;
    • hist. wojsk. ręczna broń palna z rozszerzonym zakończeniem lufy, strzelająca siekańcami, używana w Europie w XVII–XVIII wieku;
      Rzędzianowa czeladź wpadła również do izby z szablami i szturmakami.
    • daw. pogard. służąca tępa i niezdarna, popychadło
      Miał do dyspozycji popychadło, brudne dziewczysko, szturmaka do szorowania statków i skubania kurcząt.
    • noun
      garłacz - odprzodowa broń palna wyposażona w lufę z rozszerzeniem przy wylocie
      Szturmaki były do końca XVIII wieku używane jako broń wojskowa, używana podczas walk w tłumie, czy podczas abordaży.
    • noun
      otwarty, a czasem półotwarty lub zamknięty hełm renesansowy wywodzący się konstrukcyjnie ze średniowiecznej łebki, ale też nawiązujący do pewnych form antycznych
      Szturmak charakteryzował się półokrągłym dzwonem z grzebieniem, ruchomymi lub stałymi policzkami, folgowym bądź jednorodnym nakarczkiem oraz daszkiem osłaniającym oczy, przez który czasem przechodził nosal.

    Synonimy słowa "szturmak" w słowniku polski

    garłacz, gardłacz, tromblon to najpopularniejsze synonimy "szturmak" w tezaurusie polski.

  • Szturmak

Przykładowe zdania z " szturmak "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy