kompetentny w słowniku polski

Poszukuję kompetentnej księgowej do mojej firmy.

Jest świetną pracownicą, jest kompetentna, rzetelna i pracowita.

Nie czuję się kompetentna, by zabierać głos w tej sprawie.

Reguła postępowania zewnętrznego stworzona na podstawie przepisów prawnych, ustanowiona przez kompetentny organ władzy w odpowiednim trybie, generalna (nie jest skierowana do jednego, ściśle oznaczonego adresata, ale do grupy podmiotów określonych przy pomocy nazwy rodzajowej) i abstrakcyjna (dotycząca powtarzalnych zachowań, wielokrotnego zastosowania, uniwersalna), ogłoszona i chroniona przez państwo aparatem przymusu.

Kandydat na wójta w bardzo kompetentny sposób wypowiadał się o problemach gminy i możliwych środkach zaradczych.

Przeprowadzenie kompetentnej oceny stanu zdrowia pacjenta wymaga rzetelnego wywiadu, a to trwa.