biegły w słowniku polski

  • biegły

    Znaczenia i definicje "biegły"

    • mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie
      Mój kolega jest biegły w naprawianiu samochodów.
    • reg. łódz. zaradny, obrotny
      Ona to jest biegła, wszystko ci załatwi.
    • praw. ekspert powoływany przez sąd, mający wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiający zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy
      Po katastrofie w elektrowni sąd powołał biegłego z dziedziny fizyki jądrowej.
    • 3. os. lm, nmos, przesz. od: biec
    • adjective
      o człowieku: taki, który jest bardzo dobry, sprawny w czymś, co robi, umie to robić
      Widać, że nie jesteś biegła w obsłudze ksera.
    • adjective
      sprawny, taki, który jest dobrze zrobiony
      Jego biegłe posługiwanie się językiem angielskim zdecydowanie mi imponuje.
      Dzięki biegłej znajomości kilku języków dostałą pracę.
      Włoskie wydanie mojej książki było bardzo dobre: miało piękną okładkę, staranny druk, cechowało je też biegłe tłumaczenie.

    Synonimy słowa "biegły" w słowniku polski

    rzeczoznawca, kompetentny, wykwalifikowany to najpopularniejsze synonimy "biegły" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "biegły" w słowniku polski

    laik jest antonimem "biegły" w tezaurusie polski.

    • laik

      praw. ekspert powoływany przez sąd, mający wiedzę w specjalistycznej dziedzinie, ułatwiający zrozumienie związanych z tą dziedziną zagadnień istotnych dla sprawy

    Gramatyka i deklinacja biegły

    • lp  liczba pojedyncza biegły m  rodzaj męski, biegła f  rodzaj żeński, biegłe n  rodzaj nijaki; lm  liczba mnoga biegli Template:mos, biegłe Template:nmos lp  liczba pojedyncza biegł|y, ~ego, ~emu, ~ego, ~ym, ~ym, ~y; lm  liczba mnoga bieg|li, ~łych, ~łym, ~łych, ~łymi, ~łych, ~li
    • biegły m (comparative bardziej biegły, superlative najbardziej biegły, adverb biegle) ;; declension of biegły
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative biegły biegłe biegła biegli biegłe
      genitive biegłego biegłej biegłych
      dative biegłemu biegłym
      accusative biegłego biegły biegłe biegłą biegłych biegłe
      instrumental biegłym biegłymi
      locative biegłej biegłych
    • biegły m pers (feminine biegła) ;; declension of biegły
      singular plural
      nominative biegły biegli
      genitive biegłego biegłych
      dative biegłemu biegłym
      accusative biegłego biegłych
      instrumental biegłym biegłymi
      locative biegłym biegłych
      vocative biegły biegli

Przykładowe zdania z " biegły "