komornik w słowniku polski

  • komornik

    Znaczenia i definicje "komornik"

    • adm. funkcjonariusz publiczny zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego
      Jeśli nie spłacimy tego kredytu, komornik zajmie nam mieszkanie.
    • reg. duch domowy
    • hist. chłop bez własnej ziemi
    • hist. wysoki urzędnik dworski w średniowiecznej Polsce
    • gw. (Bukowina) lokator
    • daw. gw. (Czerniejewo) współlokator płacący czynsz
    • noun
      funkcjonariusz publiczny, zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego
      Komornicy wykonują swoje czynności w sposób przewidziany przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, pod nadzorem prezesa właściwego miejscowo sądu rejonowego.

    Synonimy słowa "komornik" w słowniku polski

    jurysta, egzekutor, prawnik to najpopularniejsze synonimy "komornik" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja komornik

    • Declension of komornik
      singular plural
      nominative komornik komornicy
      genitive komornika komorników
      dative komornikowi komornikom
      accusative komornika komorników
      instrumental komornikiem komornikami
      locative komorniku komornikach
      vocative komorniku komornicy
  • Komornik

Przykładowe zdania z " komornik "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy