latawiec w słowniku polski

latawiec

Znaczenia i definicje "latawiec"

zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

Podczas zabawy zerwała się linka i latawiec odleciał w siną dal.
rozrywkowy człowiek, zwykle przebywający poza domem

Mój brat to prawdziwy latawiec – znów wrócił nad ranem od dziewczyny.
mit. słow. powietrzny demon powstały z człowieka zmarłego nagłą przedwczesną śmiercią
daw. szybko biegnący koń
noun

kobieta lekkiego prowadzenia, mająca częste, przygodne kontakty seksualne

Wszyscy wiedzieli, że Hanka to latawiec, z każdym się puszcza.

Kiedyś była porządną dziewczyną, a teraz zrobił się z niej bezwstydny latawiec.

Patrząc na twarz tej kobiety, od razu widać, że to latawiec.
noun

najstarszy znany przyrząd latający cięższy od powietrza, unoszący się dzięki sile wiatru
noun

osoba, która lubi przebywać poza domem i uganiać się za rozrywkami

W domu tylko nocuje, zupełny z niego latawiec.

Moja córka to latawiec- najważniejsze są dla niej zakupy i imprezy, a dom traktuje jak hotel.
noun

w mitologii słowiańskiej: demon, duch poronionego dziecka

aerodyna, reg. pozn. dracheta, puszczalska to najpopularniejsze synonimy "latawiec" w tezaurusie polski.

aerodyna
reg. pozn. dracheta
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;
puszczalska · latawica
kobieta lekkiego prowadzenia, mająca częste, przygodne kontakty seksualne

domator jest antonimem "latawiec" w tezaurusie polski.

latawiec m.
lp liczba pojedyncza lataw|iec, ~ca, ~cowi, ~iec/~ca, ~cem, ~cu, ~cu; lm liczba mnoga ~ce, ~ców, ~com, ~ce, ~cami, ~cach, ~ce lp liczba pojedyncza lataw|iec, ~ca, ~cowi, ~ca, ~cem, ~cu, ~cu; lm liczba mnoga ~cy, ~ców, ~com, ~ców, ~cami, ~cach, ~ce

(Noun) declension of latawiec

latawiec m inan ;; declension of latawiec