dziwny w słowniku polski

  • dziwny

    Znaczenia i definicje "dziwny"

    • charakteryzujący się czymś niezrozumiałym
      Na marginesach książki były jakieś dziwne notatki, z których nic nie wynikało.
    • st.pol. cudowny
    • gw. ( Bukowina) o wietrze silny
    • adjective
      taki, który jest rzadko spotykany, taki, który różni się od większości (od normy), taki, który budzi zdziwienie
      Na urodziny dostałam bukiet dziwnych, egzotycznych, pięknie pachnących kwiatów.
      Założyła do teatru tak dziwny kapelusz, że cała widownia gapiła się na nią, zamiast na aktorów.
      Dostałam bardzo dziwny, olbrzymi prezent od mojego męża - ten tajemniczy przedmiot okazał się śliczną fototapetą.
      Albert ma dziwne usposobienie, dlatego trudno się z nim dogadać.
      Miała na głowie czapkę w dziwnym kształcie.
      Szedł za nią jakiś dziwny typas.
      Przytrafiła mi się dzisiaj dziwna historia.

    Synonimy słowa "dziwny" w słowniku polski

    wyrafinowany, ekscentryczny, niesamowity to najpopularniejsze synonimy "dziwny" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "dziwny" w słowniku polski

    normalny, normalny to najlepsze antonimy "dziwny" w tezaurusie polski.

    • normalny

      charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

    • normalny

      taki, który jest rzadko spotykany, taki, który różni się od większości (od normy), taki, który budzi zdziwienie

    Gramatyka i deklinacja dziwny

    • dziwny m. ( comparative dziwniejszy, superlative najdziwniejszy)
    • lp  liczba pojedyncza dziwn|y m  rodzaj męski, dziwna f  rodzaj żeński, dziwne n  rodzaj nijaki; lm  liczba mnoga dziwni Template:mos, dziwne Template:nmos; st. wyższy  stopień wyższy dziwniejszy; st. najwyższy  stopień najwyższy najdziwniejszy
    • (Adjective)   Declension of dziwny
      Case Singular Plural
      Personal and animate masculine Inanimate masculine Neuter Feminine Personal masculine Neuter Feminine Non-personal masculine
      Nominative Vocative dziwny dziwne dziwna dziwni dziwne
      Genitive dziwnego dziwnej dziwnych
      Dative dziwnemu dziwnym
      Accusative dziwnego dziwny dziwne dziwną dziwnych dziwne
      Instrumental dziwnym dziwnymi
      Locative dziwnej dziwnych
    • dziwny m (comparative dziwniejszy, superlative najdziwniejszy, adverb dziwnie) ;; declension of dziwny
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative dziwny dziwne dziwna dziwni dziwne
      genitive dziwnego dziwnej dziwnych
      dative dziwnemu dziwnym
      accusative dziwnego dziwny dziwne dziwną dziwnych dziwne
      instrumental dziwnym dziwnymi
      locative dziwnej dziwnych

Obrazy z "dziwny"

Przykładowe zdania z " dziwny "