doceniać w słowniku polski

doceniać

Znaczenia i definicje "doceniać"

dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

Piosenkarka nigdy nie doceniała muzyków ze swojego własnego bandu.

Jej praca nie została należycie doceniona.
dostrzegać wartość własnych czynów, słów lub wyglądu

Myślę, że nie doceniasz się i masz problemy z samoakceptacją.
dostrzegać wzajemnie wartość czynów, słów lub wyglądu z drugą osobą

Dojrzali małżonkowie doceniają się i lubią spędzać razem czas.
verb

brak danych

lubić, upodobać sobie, mieć upodobanie to najpopularniejsze synonimy "doceniać" w tezaurusie polski.

gardzić, ignorować, umniejszać to najlepsze antonimy "doceniać" w tezaurusie polski.

(Verb) Conjugation of doceniać imperf

		singular			plural
	pers.	m.	f.	n.	personal m.	f. / n. / non-personal m.
infinitive		doceniać
present tense	1st	doceniam			doceniamy
	2nd	doceniasz			doceniacie
	3rd	docenia			doceniają
past tense	1st	doceniałem	doceniałam		docenialiśmy	doceniałyśmy
	2nd	doceniałeś	doceniałaś		docenialiście	doceniałyście
	3rd	doceniał	doceniała	doceniało	doceniali	doceniały
future tense	1st	będę doceniał¹	będę doceniała¹		będziemy doceniali¹	będziemy doceniały¹
	2nd	będziesz doceniał¹	będziesz doceniała¹		będziecie doceniali¹	będziecie doceniały¹
	3rd	będzie doceniał¹	będzie doceniała¹	będzie doceniało¹	będą doceniali¹	będą doceniały¹
conditional	1st	doceniałbym	doceniałabym		docenialibyśmy	doceniałybyśmy
	2nd	doceniałbyś	doceniałabyś		docenialibyście	doceniałybyście
	3rd	doceniałby	doceniałaby	doceniałoby	docenialiby	doceniałyby
imperative	1st	—			doceniajmy
	2nd	doceniaj			doceniajcie
	3rd	niech docenia			niech doceniają
active adjectival participle		doceniający	doceniająca	doceniające	doceniający	doceniające
passive adjectival participle		doceniany	doceniana	doceniane	doceniani	doceniane
present adverbial participle		doceniając
impersonal past		doceniano
verbal noun		docenianie
¹ or: będę doceniać, będziesz doceniać etc.

doceniać impf (perfective docenić) ;; Conjugation of doceniać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		doceniać
present tense	1st	doceniam			doceniamy
	2nd	doceniasz			doceniacie
	3rd	docenia			doceniają
past tense	1st	doceniałem	doceniałam		docenialiśmy	doceniałyśmy
	2nd	doceniałeś	doceniałaś		docenialiście	doceniałyście
	3rd	doceniał	doceniała	doceniało	doceniali	doceniały
future tense	1st	będę doceniał¹	będę doceniała¹		będziemy doceniali¹	będziemy doceniały¹
	2nd	będziesz doceniał¹	będziesz doceniała¹		będziecie doceniali¹	będziecie doceniały¹
	3rd	będzie doceniał¹	będzie doceniała¹	będzie doceniało¹	będą doceniali¹	będą doceniały¹
conditional	1st	doceniałbym	doceniałabym		docenialibyśmy	doceniałybyśmy
	2nd	doceniałbyś	doceniałabyś		docenialibyście	doceniałybyście
	3rd	doceniałby	doceniałaby	doceniałoby	docenialiby	doceniałyby
imperative	1st	—			doceniajmy
	2nd	doceniaj			doceniajcie
	3rd	niech docenia			niech doceniają
active adjectival participle		doceniający	doceniająca	doceniające	doceniający	doceniające
passive adjectival participle		doceniany	doceniana	doceniane	doceniani	doceniane
contemporary adverbial participle		doceniając
impersonal past		doceniano
verbal noun		docenianie
¹ or: będę doceniać, będziesz doceniać etc.