buntownik w słowniku polski

  • buntownik

    Znaczenia i definicje "buntownik"

    • osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie
      Okrzyknięto mnie oszczercą, trucicielem, buntownikiem, zdrajcą, łotrem wszelkiego rodzaju i ostatecznie stałem się przestępcą winnym każdej odkrytej zbrodni.

    Synonimy słowa "buntownik" w słowniku polski

    przeciwnik, wróg, rebeliant to najpopularniejsze synonimy "buntownik" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "buntownik" w słowniku polski

    ugodowiec jest antonimem "buntownik" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja buntownik

    • buntownik m pers ;; declension of buntownik
      singular plural
      nominative buntownik buntownicy
      genitive buntownika buntowników
      dative buntownikowi buntownikom
      accusative buntownika buntowników
      instrumental buntownikiem buntownikami
      locative buntowniku buntownikach
      vocative buntowniku buntownicy

Przykładowe zdania z " buntownik "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy