wrzeć w słowniku polski

wrzeć

Znaczenia i definicje "wrzeć"

fiz. gotować się, bulgotać od gorąca

Poparzyłem się wrzącą zupą.
książk. przen. burzyć się, niepokoić się

Tłum zgromadzony na wiecu wrze i rzuca kamieniami w okna budynków rządowych.
przest. napierać, przeć, cisnąć
przest. rwać się do kogoś, dyszeć gniewem, ostrzyć zęby

Byłoby przyszło do krwi, tak już na siebie warli.
verb

brak danych
fiz. fizyka gotować się, bulgotać od gorąca

gotować, kotłować się, burzyć się to najpopularniejsze synonimy "wrzeć" w tezaurusie polski.

wrze|ć koniugacja XIKategoria:polskie czasowniki, wyjątki: czas teraźniejszy 1 os. lp. wrę; 3 os. lp. wre a. wrze, imiesłów przym. wrący a. wrzący wrze|ć redirect Szablon:koniugacjaPL, wyjątki: czas teraźniejszy 1 os. lp. wrę, czas przeszły: warł, warli

wrzeć impf (perfective zawrzeć) ;; Conjugation of wrzeć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		wrzeć
present tense	1st	wrę			wrzemy
	2nd	wrzesz			wrzecie
	3rd	wrze			wrą
past tense	1st	wrzałem	wrzałam		wrzeliśmy	wrzałyśmy
	2nd	wrzałeś	wrzałaś		wrzeliście	wrzałyście
	3rd	wrzał	wrzała	wrzało	wrzeli	wrzały
future tense	1st	będę wrzał¹	będę wrzała¹		będziemy wrzeli¹	będziemy wrzały¹
	2nd	będziesz wrzał¹	będziesz wrzała¹		będziecie wrzeli¹	będziecie wrzały¹
	3rd	będzie wrzał¹	będzie wrzała¹	będzie wrzało¹	będą wrzeli¹	będą wrzały¹
conditional	1st	wrzałbym	wrzałabym		wrzelibyśmy	wrzałybyśmy
	2nd	wrzałbyś	wrzałabyś		wrzelibyście	wrzałybyście
	3rd	wrzałby	wrzałaby	wrzałoby	wrzeliby	wrzałyby
imperative	1st	—			wrzyjmy
	2nd	wrzyj			wrzyjcie
	3rd	niech wrze			niech wrą
active adjectival participle		wrący	wrąca	wrące	wrący	wrące
contemporary adverbial participle		wrąc
verbal noun		wrzenie
¹ or: będę wrzeć, będziesz wrzeć etc.

or Conjugation of wrzeć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		wrzeć
present tense	1st	wrzę			wrzemy
	2nd	wrzesz			wrzecie
	3rd	wrze			wrzą
past tense	1st	wrzałem	wrzałam		wrzeliśmy	wrzałyśmy
	2nd	wrzałeś	wrzałaś		wrzeliście	wrzałyście
	3rd	wrzał	wrzała	wrzało	wrzeli	wrzały
future tense	1st	będę wrzał¹	będę wrzała¹		będziemy wrzeli¹	będziemy wrzały¹
	2nd	będziesz wrzał¹	będziesz wrzała¹		będziecie wrzeli¹	będziecie wrzały¹
	3rd	będzie wrzał¹	będzie wrzała¹	będzie wrzało¹	będą wrzeli¹	będą wrzały¹
conditional	1st	wrzałbym	wrzałabym		wrzelibyśmy	wrzałybyśmy
	2nd	wrzałbyś	wrzałabyś		wrzelibyście	wrzałybyście
	3rd	wrzałby	wrzałaby	wrzałoby	wrzeliby	wrzałyby
imperative	1st	—			wrzyjmy
	2nd	wrzyj			wrzyjcie
	3rd	niech wrze			niech wrzą
active adjectival participle		wrzący	wrząca	wrzące	wrzący	wrzące
contemporary adverbial participle		wrząc
verbal noun		wrzenie
¹ or: będę wrzeć, będziesz wrzeć etc.

chr:wrzeć