wieniec w słowniku polski

wieniec

Znaczenia i definicje "wieniec"

wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów

Delegacja złożyła wieniec pod pomnikiem powstańców.
kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła

Pod okapem suszyły się wieńce grzybów.

Wokół leżącego na murawie bramkarza utworzył się wieniec zawodników.
techn. zewnętrzna, obwodowa część koła np. zębatego lub tarczy
łow. poroże jelenia
bud. wzmacniający element konstrukcji wieńczący ją;
liter. popularna w starożytności forma, zbiór poetycki
meteorol. zjawisko optyczne zachodzące, gdy Słońce lub Księżyc są przesłonięte cienką warstwą chmur lub mgły;
kulin. rodzaj ciasta drożdżowego lub tortu w kształcie wieńca
noun

część naczyń krwionośnych okalająca serce w taki sposób, że przypomina zapleciony wieniec
noun

fragment niektórych maszyn i ich części, okalający je, zazwyczaj będący elementem, który jest podstawą dla innej części

Wieniec zębaty składa się z zębów i wieńca, z którego zęby wystają.

girlanda, girlanda, krąg to najpopularniejsze synonimy "wieniec" w tezaurusie polski.

girlanda
girlanda · krąg
kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła
rogi · poroże
łow. poroże jelenia
wianek · stroik
wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów

wieniec m inan ;; declension of wieniec