wiec w słowniku polski

  • wiec

    Znaczenia i definicje "wiec"

    • polit. publiczne zgromadzenie polityczne;
      Na wiec przyszli też przedstawiciele inteligencji.
    • hist. ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady;
      Na co dzień opolem zarządzał wiec plemienny, który w razie zagrożenia wybierał dowódcę.
    • gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) rzecz, sprawa
    • hist. zgromadzenie starszyzny plemiennej lub możnowładców
      Znacznie mniejsza od Republiki Nowogrodzkiej, posiadała podobny ustrój zarówno społeczny, jak i polityczny, z wiecem, który wybierał księcia i wyższych urzędników, jako głównym organem i radą.
      Dwa lata później pskowski wiec podarował klasztorowi okoliczne grunty.
    • gw. (Śląsk Cieszyński) rzecz, przedmiot

    Synonimy słowa "wiec" w słowniku polski

    protest, zebranie, pikieta to najpopularniejsze synonimy "wiec" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja wiec

    • wiec m inan ;; declension of wiec
      singular plural
      nominative wiec wiece
      genitive wiecu wieców
      dative wiecowi wiecom
      accusative wiec wiece
      instrumental wiecem wiecami
      locative wiecu wiecach
      vocative wiecu wiece

Przykładowe zdania z " wiec "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy