widelec w słowniku polski

widelec

Znaczenia i definicje "widelec"

ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

Porcję mięsa należy jeść nożem i widelcem.
środ. techn. element konstrukcji roweru na którym mocuje się oś koła;

Muszę wymienić przedni widelec w rowerze.
noun

jeden z przyborów ręcznych wchodzących w skład sztućców z zastawy kuchennej, posiadający uchwyt i zębiska; jest używany do nadziewania, utrzymywania i przenoszenia potraw (najczęściej porcji jedzenia w trakcie gotowania i spożywania)
noun

sztuciec w kształcie widełek, na który nabija lub nakłada się jedzenie i wkłada je do ust

Widelce (stołowe) trójzębne upowszechniły się w Polsce w XVII wieku (w XVIII wieku znane były dwuzębne).
środ. środowiskowy, techn. technika element konstrukcji roweru na którym mocuje się oś koła;

sztuciec, widelec stołowy, widelec obiadowy to najpopularniejsze synonimy "widelec" w tezaurusie polski.

sztuciec
widelec stołowy · widelec obiadowy
sztuciec w kształcie widełek, na który nabija lub nakłada się jedzenie i wkłada je do ust

widelec m.
lp liczba pojedyncza widel|ec, widelca, widelcowi, widelec, widelcem, widelcu, widelcu; lm liczba mnoga widelce, widelców, widelcom, widelce, widelcami, widelcach, widelce

(Noun) declension of widelec

widelec m inan (diminutive widelczyk) ;; declension of widelec

chr:widelec