trykać w słowniku polski

  • trykać

    Znaczenia i definicje "trykać"

    • Bzykać, czyli uprawiać seks
    • bóść

    Gramatyka i deklinacja trykać

    • Conjugation of trykać impf
          singular plural
      person masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive trykać
      present tense 1st trykam trykamy
      2nd trykasz trykacie
      3rd tryka trykają
      impersonal tryka się
      past tense 1st trykałem trykałam trykaliśmy trykałyśmy
      2nd trykałeś trykałaś trykaliście trykałyście
      3rd trykał trykała trykało trykali trykały
      impersonal trykano
      future tense 1st będę trykał,będę trykać będę trykała,będę trykać będziemy trykali,będziemy trykać będziemy trykały,będziemy trykać
      2nd będziesz trykał,będziesz trykać będziesz trykała,będziesz trykać będziecie trykali,będziecie trykać będziecie trykały,będziecie trykać
      3rd będzie trykał,będzie trykać będzie trykała,będzie trykać będzie trykało,będzie trykać będą trykali,będą trykać będą trykały,będą trykać
      impersonal będzie trykać się
      conditional 1st trykałbym trykałabym trykalibyśmy trykałybyśmy
      2nd trykałbyś trykałabyś trykalibyście trykałybyście
      3rd trykałby trykałaby trykałoby trykaliby trykałyby
      impersonal trykano by
      imperative 1st niech trykam trykajmy
      2nd trykaj trykajcie
      3rd niech tryka niech trykają
      active adjectival participle trykający trykająca trykające trykający trykające
      passive adjectival participle trykany trykana trykane trykani trykane
      contemporary adverbial participle trykając
      verbal noun trykanie

Przykładowe zdania z " trykać "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy