trwać w słowniku polski

  • trwać

    Znaczenia i definicje "trwać"

    • istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
      Jak ją ten samochód potrącił na pasach, parę godzin trwało, zanim zrobili prześwietlenie, badania i takie tam.
    • pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji
      Po tamtej stronie słuchawki trwało milczenie, przerywane lekkim sapaniem.
      Cóż tam ten tłum dostrzega trwający w zachwyceniu.
    • verb
      brak danych
    • verb
      przez jakiś czas nie przestawać istnieć
      Zaćmienie osiągnęło swoje maksimum na wschodnich wybrzeżach Morza Czarnego, gdzie faza całkowita trwała 2 minuty 16 sekund.
      Zaćmienie słońca trwało 5 minut.

    Synonimy słowa "trwać" w słowniku polski

    wytrzymać, utrzymywać, utrzymywać się to najpopularniejsze synonimy "trwać" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja trwać

    • (Verb)   Conjugation of trwać   imperf  
          singular plural
      pers. m. f. n. personal m. f. / n. / non-personal m.
      infinitive   trwać
      present tense 1st trwam trwamy
      2nd trwasz trwacie
      3rd trwa trwają
      past tense 1st trwałem trwałam trwaliśmy trwałyśmy
      2nd trwałeś trwałaś trwaliście trwałyście
      3rd trwał trwała trwało trwali trwały
      future tense 1st będę trwał1 będę trwała1 będziemy trwali1 będziemy trwały1
      2nd będziesz trwał1 będziesz trwała1 będziecie trwali1 będziecie trwały1
      3rd będzie trwał1 będzie trwała1 będzie trwało1 będą trwali1 będą trwały1
      conditional 1st trwałbym trwałabym trwalibyśmy trwałybyśmy
      2nd trwałbyś trwałabyś trwalibyście trwałybyście
      3rd trwałby trwałaby trwałoby trwaliby trwałyby
      imperative 1st trwajmy
      2nd trwaj trwajcie
      3rd niech trwa niech trwają
      active adjectival participle   trwający trwająca trwające trwający trwające
      present adverbial participle   trwając
      impersonal past trwano
      verbal noun trwanie
      1   or: będę trwać, będziesz trwać etc.
    • redirect Szablon:koniugacjaPL
    • trwać   imperf
    • trwać impf ;; Conjugation of trwać impf
      singular plural
      person m f n m pers m anim, m inan, f, n
      infinitive trwać
      present tense 1st trwam trwamy
      2nd trwasz trwacie
      3rd trwa trwają
      past tense 1st trwałem trwałam trwaliśmy trwałyśmy
      2nd trwałeś trwałaś trwaliście trwałyście
      3rd trwał trwała trwało trwali trwały
      future tense 1st będę trwał1 będę trwała1 będziemy trwali1 będziemy trwały1
      2nd będziesz trwał1 będziesz trwała1 będziecie trwali1 będziecie trwały1
      3rd będzie trwał1 będzie trwała1 będzie trwało1 będą trwali1 będą trwały1
      conditional 1st trwałbym trwałabym trwalibyśmy trwałybyśmy
      2nd trwałbyś trwałabyś trwalibyście trwałybyście
      3rd trwałby trwałaby trwałoby trwaliby trwałyby
      imperative 1st trwajmy
      2nd trwaj trwajcie
      3rd niech trwa niech trwają
      active adjectival participle trwający trwająca trwające trwający trwające
      contemporary adverbial participle trwając
      impersonal past trwano
      verbal noun trwanie
      1 or: będę trwać, będziesz trwać etc.

Przykładowe zdania z " trwać "