transcendentalny w słowniku polski

  • transcendentalny

    Znaczenia i definicje "transcendentalny"

    • filoz. taki, który dotyczy apriorycznych form poznania (wykracza poza granice umysłu i odnosi się do przedmiotu poznania)
      Symbol, zwłaszcza sztuka symboliczna, odsłania w swych najwybitniejszych dziełach świat wartości transcendentalnych, „sacrum”.
    • adjective
      odnoszący się do transcendentalizmu - doktryny filozoficznej
      Sam idealizm Kanta określał on jako transcendentalny, formalny lub później krytyczny w opozycji do innych form, które wyróżniał w obrębie idealizmu współczesnego, tj. do idealizmu dogmatycznego lub wizyjnego Berkeleya oraz idealizmu problematycznego lub sceptycznego Kartezjusza które łącznie określał jako idealizm empiryczny.
    • adjective
      odnoszący się do transcendentalizmu - idei poznania czegoś transcendentnego, np. medytacja transcendentalna

    Gramatyka i deklinacja transcendentalny

    • lp  liczba pojedyncza transcendentalny m  rodzaj męski, transcendentalna f  rodzaj żeński, transcendentalne n  rodzaj nijaki
    •  
      przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
      m.-os./mzwmrzfnm.-os.nm.-os.
      mianowniktranscendentalnytranscendentalnatranscendentalnetranscendentalnitranscendentalne
      dopełniacztranscendentalnegotranscendentalnejtranscendentalnegotranscendentalnych
      celowniktranscendentalnemutranscendentalnejtranscendentalnemutranscendentalnym
      bierniktranscendentalnegotranscendentalnytranscendentalnątranscendentalnetranscendentalnychtranscendentalne
      narzędniktranscendentalnymtranscendentalnątranscendentalnymtranscendentalnymi
      miejscowniktranscendentalnymtranscendentalnejtranscendentalnymtranscendentalnych
      wołacztranscendentalnytranscendentalnatranscendentalnetranscendentalnitranscendentalne
      </td></tr></table>

Przykładowe zdania z " transcendentalny "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy