tarpan w słowniku polski

tarpan

Znaczenia i definicje "tarpan"

zool. Equus ferus ferus, wymarły gatunek dzikiego konia o szarym ubarwieniu z ciemną pręgą na grzbiecie oraz czarną, stojącą grzywą i czarnym ogonem, wytępiony w XIX wieku;
zool. koń z gatunku

Dzikimi przodkami koników polskich były tarpany.
mot. samochód marki Tarpan

Nie mam zamiaru jechać tarpanem do Cieszyna.
noun

Equus gmelini – gatunek doszczętnie wytępionego dzikiego konia, który zamieszkiwał obszary leśne Europy; przez niektórych badaczy jest uważany za jednego z przodków konia domowego

W okolicach Puszczy Białowieskiej tarpany przetrwały do 1780 roku (lub 1786), kiedy to zostały odłowione i umieszczone w zwierzyńcu hrabiów Zamoyskich koło Biłgoraja.

Najpóźniej tarpany wymarły jednak na stepach Ukrainy (ostatnie gatunki dzikich koni wymarły tam na początku lat 80. XIX wieku).
zool. zoologia, zoologiczny Equus gmelini, mały, dziki koń o szarym ubarwieniu z ciemną pręgą na grzbiecie oraz czarną, stojącą grzywą i czarnym ogonem, wytępiony w XIX wieku;

Declension of tarpan