spójny w słowniku polski

  • spójny

    Znaczenia i definicje "spójny"

    • jednolity, tworzący jedną całość, zwarty
    • logiczny, konsekwentny, harmonicznie powiązany
      Wiek XIX był dla niemieckiej mediewistyki czasem urodzaju. Przyniósł krytyczne edycje podstawowych źródeł oraz spójne interpretacje ukształtowane pod widocznym wpływem ewolucjonizmu.
    • adjective
      przenośnie: taki, który jest jednolitą, harmonijną całością, taki, w którym wszystkie elementy do siebie pasują i uzupełniają się
      Pańska teoria jest spójna, można się na niej oprzeć.
      Melania zaskoczyła mnie swoją niesamowicie spójną koncepcją, jestem z niej dumna!
      Nie dostrzegam w tej wizji spójnej całości.
    • adjective
      taki, który składa się ze ściśle rozmieszczonych części składowych, tak ściśle, że aż wydaje się to być jedną całością

    Synonimy słowa "spójny" w słowniku polski

    koherentny, konsekwentny, zwarty to najpopularniejsze synonimy "spójny" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "spójny" w słowniku polski

    niespójny, niespójny, niespójny to najlepsze antonimy "spójny" w tezaurusie polski.

    • niespójny
    • niespójny

      przenośnie: taki, który jest jednolitą, harmonijną całością, taki, w którym wszystkie elementy do siebie pasują i uzupełniają się

    • niespójny

      taki, który składa się ze ściśle rozmieszczonych części składowych, tak ściśle, że aż wydaje się to być jedną całością

    Gramatyka i deklinacja spójny

    • spójny m (comparative bardziej spójny, superlative najbardziej spójny) ;; declension of spójny
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative spójny spójne spójna spójni spójne
      genitive spójnego spójnej spójnych
      dative spójnemu spójnym
      accusative spójnego spójny spójne spójną spójnych spójne
      instrumental spójnym spójnymi
      locative spójnej spójnych
      chr:spójny

Przykładowe zdania z " spójny "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy