smutny w słowniku polski

  • smutny

    Znaczenia i definicje "smutny"

    • odczuwający smutek, pogrążony w smutku
      Blady i smutny wszedł do pokoju, gdzie zwykle palił się na kominku ogień, a przy nim siadywała jego chora żona.
    • wyrażający smutek, charakteryzujący się smutkiem, nacechowany smutkiem
      Ze smutną miną spoglądała przez okno i czekała na męża.
    • godny pożałowania, dający powód do smutku
      Niedostrzeganie tej smutnej prawdy bardzo poważnie zaciążyło na polskiej świadomości.
    • adjective
      negatywny, przykry, zły, pełen negatywnych doznań, trosk
      Miał smutną młodość: ojciec zmarł wcześnie, a matka była alkoholiczką.
    • adjective
      taki, którego treść budzi smutek
      Smutne wieści z frontu; nasza armia została rozbita.
      Pogodziłam się z tą smutną prawdą: nigdy już nie będę młoda.
    • adjective
      taki, który jest odbierany jako będący oznaką smutku lub wywołujący smutek, taki, który kojarzy się ze smutkiem, nie z radością
      Zawsze ubierała się w smutnych barwach.
      Zagrał na bałałajce jakąś smutną melodię.
      Smutne, szare niebo nie zachęcało do wyjścia z domu.
    • adjective
      taki, który świadczy o czyimś smutku, o tym, że ktoś jest smutny
      Nie był w stanie patrzeć w smutne oczy matki, gdy okazało się, że zapomniał o jej urodzinach.
      Twój smutny głos zdradza, że nie jesteś zadowolony z tego wyboru.
    • adjective
      taki, który wynika z tego, że ktoś jest smutny, ludzie są smutni
      W domu panował smutny nastrój.
    • adjective
      zazwyczaj o człowieku: taki, który przez większość czasu lub w tej chwili ma zły nastrój, smuci się, odczuwa smutek
      Nie cierpiał pogrzebów - nie był w stanie znieść tych wszystkich smutnych ludzi.

    Synonimy słowa "smutny" w słowniku polski

    przygnębiający, zafrasowany, będący w depresji to najpopularniejsze synonimy "smutny" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "smutny" w słowniku polski

    radosny, wesoły, wesoły to najlepsze antonimy "smutny" w tezaurusie polski.

    • radosny · wesoły

      taki, który wprawia w smutek, charakteryzuje się smutkiem, nie jest wesoły

    • wesoły

      negatywny, przykry, zły, pełen negatywnych doznań, trosk

    • wesoły

      taki, którego treść budzi smutek

    • wesoły

      taki, który jest odbierany jako będący oznaką smutku lub wywołujący smutek, taki, który kojarzy się ze smutkiem, nie z radością

    • wesoły

      taki, który świadczy o czyimś smutku, o tym, że ktoś jest smutny

    • wesoły

      taki, który wynika z tego, że ktoś jest smutny, ludzie są smutni

    • wesoły

      zazwyczaj o człowieku: taki, który przez większość czasu lub w tej chwili ma zły nastrój, smuci się, odczuwa smutek

    Gramatyka i deklinacja smutny

    • (Adjective)   Declension of smutny
      Case Singular Plural
      Personal and animate masculine Inanimate masculine Neuter Feminine Personal masculine Neuter Feminine Non-personal masculine
      Nominative Vocative smutny smutne smutna smutni smutne
      Genitive smutnego smutnej smutnych
      Dative smutnemu smutnym
      Accusative smutnego smutny smutne smutną smutnych smutne
      Instrumental smutnym smutnymi
      Locative smutnej smutnych
    • lp  liczba pojedyncza smutny m  rodzaj męski,smutna f  rodzaj żeński, smutne n  rodzaj nijaki; lm  liczba mnoga smutni Template:mos, smutne Template:nmos
    • smutny m.
    • smutny m (comparative smutniejszy, superlative najsmutniejszy, adverb smutnie or smutno) ;; declension of smutny
      case singular plural
      m pers, m anim m inan n f m pers other
      nominative, vocative smutny smutne smutna smutni smutne
      genitive smutnego smutnej smutnych
      dative smutnemu smutnym
      accusative smutnego smutny smutne smutną smutnych smutne
      instrumental smutnym smutnymi
      locative smutnej smutnych

Obrazy z "smutny"

Przykładowe zdania z " smutny "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy