skuć w słowniku polski

skuć

Znaczenia i definicje "skuć"

połączyć ze sobą elementy metalowe przy pomocy ciężkiego narzędzia
usunąć coś uderzeniami młota, kilofa itp.

Trzeba tu skuć dwa metry podłogi, żeby założyć rurę kanalizacyjną.
założyć sobie kajdany lub kajdanki
założyć komuś kajdany lub kajdanki
założyć kajdany lub kajdanki sobie wzajemnie
spiąć kogoś kajdanami z kimś innym
przen. o rzece lub jeziorze: zamarznąć
przen. zamrozić rzekę lub jezioro, „uwięzić” wodę
pot. upić się mocno

Jacek skuł się wczoraj na imprezie w akademiku.
pot. slang. okaleczyć komuś coś, bijąc

Za kradzież roweru mojemu bratu, skuliśmy mordę temu palantowi.

Innym słowem oznaczającym "skuć" w tezaurusie polski jest przymocować łańcuchem .

Conjugation of skuć pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		skuć
future tense	1st	skuję			skujemy
	2nd	skujesz			skujecie
	3rd	skuje			skują
	impersonal	skuje się
past tense	1st	skułem	skułam		skuliśmy	skułyśmy
	2nd	skułeś	skułaś		skuliście	skułyście
	3rd	skuł	skuła	skuło	skuli	skuły
	impersonal	skuto
conditional	1st	skułbym	skułabym		skulibyśmy	skułybyśmy
	2nd	skułbyś	skułabyś		skulibyście	skułybyście
	3rd	skułby	skułaby	skułoby	skuliby	skułyby
	impersonal	skuto by
imperative	1st	niech skuję			skujmy
	2nd	skuj			skujcie
	3rd	niech skuje			niech skują
passive adjectival participle		skuty	skuta	skute	skuci	skute
anterior adverbial participle		skuwszy
verbal noun		skucie