rygiel w słowniku polski

  • rygiel

    Znaczenia i definicje "rygiel"

    • techn. rodzaj mechanizmu zamykającego, metalowy pręt lub sztabka wsuwane do odpowiedniego otworu lub skobla
    • techn. przesuwny element blokujący ruch innych części mechanizmu lub maszyny
    • bud. pręt konstrukcyjny poziomy albo pochyły, który łączy słupy drewnianego szkieletu budowlanego lub belka dzieląca szkielet ściany na mniejsze części czy też wydzielająca w niej otwory okienne albo drzwiowe
    • geol. wał odgradzający kocioł polodowcowy od niższego piętra doliny lub odseparowujący jeziora
    • noun
      element konstrukcjii budowli, rodzaj poziomej belki w konstrukcji szkieletowej budynku
    • noun
      element konstrukcji maszyny lub urządzenia, który się przesuwa i pełni funkcję blokady dla innych elementów
    • noun
      rodzaj skalnego wału, który zagradza dolinę np. rzeczną, lodowcową albo dzieli jeziora
    • noun
      rodzaj zasuwy, zamknięcia, urządzenie składające się z metalowego pręta albo sztabki, które wsuwa się do specjalnego otworu, np. skobla
      Te drzwi były bardzo dobrze zamknięte na solidny rygiel - nikt nie powinien się włamać.

    Synonimy słowa "rygiel" w słowniku polski

    nakrętka, skobel, zasuwka to najpopularniejsze synonimy "rygiel" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja rygiel

    • Declension of rygiel
      singular plural
      nominative rygiel rygle
      genitive rygla rygli
      dative ryglowi ryglom
      accusative rygiel rygle
      instrumental ryglem ryglami
      locative ryglu ryglach
      vocative ryglu rygle
  • Rygiel

    Gramatyka i deklinacja rygiel

    • Declension of Rygiel
      singular plural
      nominative Rygiel Rygielowie
      genitive Rygiela Rygielów
      dative Rygielowi Rygielom
      accusative Rygiela Rygielów
      instrumental Rygielem Rygielami
      locative Rygielu Rygielach
      vocative Rygielu Rygielowie

Przykładowe zdania z " rygiel "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy