rabin w słowniku polski

  • Rabin

    Znaczenia i definicje "rabin"

    • żydowski uczony
    • duchowny u Żydów
    • znawca Tory
    • żydowski tytuł
    • Duchowny
    • szanowany w gminie żydowskiej.
    • uczony w Talmudzie
    • Nauczyciel Tory
    • znawca Biblii i Talmudu
    • w drabinie
    • żydowski nauczyciel
    • duchowny z synagogi
    • Defunesowski Jakub
    • Icchak, premier Izraela
    • Mędrzec w Synagodze
    • dzielnica Inowrocławia, miasta w województwie kujawsko-pomorskim
    • żydowski ksiądz
    • znawca Talmudu
    • Zwierzchnik wyznaniowej żydowskiej gminy, znawca prawa religijnego
    • tytuł przysługujący uczonym zajmującym się interpretacją Biblii i prawa zaw. w Talmudzie
    • żydowski mędrzec
    • Rabinatem rządzi
    • żydowski autorytet
    • duchowny żydowski
    • Tałesu używa
    • Ksiądz
    • Żydowski znawca Talmudu
    • Duchowny w synagodze
    • Żyd z funkcją w zakonie
    • Duszpasterz
    • przywódca gminy żydowskiej
    • znawca żydowskiego prawa religijnego
    • Kapłan żydowski
    • Noblista Pokojowej Nagrody Nobla
    • uczony z synagogi
    • duchowy przywódca społeczności żydowskiej
    • Laureat Pokojowej Nagrody Nobla
    • Rabbi
    • Przełożony żydowskiej gminy wyznaniowej
    • na czele kahału
    • cytuje Torę
    • najważniejszy w gminie
    • na czele gminy żydowskiej
    • żydowski duchowny
    • Ksiądz żydowski
  • rabin

    Znaczenia i definicje "rabin"

    • rel. przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;
      Siadł rabin w smutku, pyta ksiąg mądrości, / Jakiemi słowy cieszyć lud strapiony?
    • rel. religia przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

    Gramatyka i deklinacja rabin

    • rabin m.
    • lp  liczba pojedyncza rabin, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie!; lm  liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~i!
    • (Noun)     declension of rabin
      singular plural
      nominative rabin rabini
      genitive rabina rabinów
      dative rabinowi rabinom
      accusative rabina rabini
      instrumental rabinem rabinami
      locative rabinie rabinach
      vocative rabinie rabini
    • rabin m pers ;; declension of rabin
      singular plural
      nominative rabin rabini
      genitive rabina rabinów
      dative rabinowi rabinom
      accusative rabina rabinów
      instrumental rabinem rabinami
      locative rabinie rabinach
      vocative rabinie rabini

Obrazy z "rabin"

Przykładowe zdania z " rabin "