podłoga w słowniku polski

podłoga

Znaczenia i definicje "podłoga"

archit. bud. pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

Kelnerka upuściła na podłogę tacę z przystawkami.
mat. popularna nazwa funkcji matematycznej, przyporządkowującej liczbie rzeczywistej x największą liczbę całkowitą nie większą od x;
daw. podłoże, ziemia, grunt
noun

dolna powierzchnia we wnętrzu pojazdu
noun

utwardzona płaszczyzna, po której się chodzi i na której stawia się sprzęty, często drewniana lub pokryta tworzywem
archit. architektura, architektoniczny, bud. budownictwo pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

posadzka, ziemia to najpopularniejsze synonimy "podłoga" w tezaurusie polski.

posadzka
ziemia
utwardzona płaszczyzna, po której się chodzi i na której stawia się sprzęty, często drewniana lub pokryta tworzywem

sufit, sufit, dach to najlepsze antonimy "podłoga" w tezaurusie polski.

sufit
archit. bud. pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże
sufit
mat. popularna nazwa funkcji matematycznej, przyporządkowującej liczbie rzeczywistej x największą liczbę całkowitą nie większą od x;
dach
dolna powierzchnia we wnętrzu pojazdu
sufit
utwardzona płaszczyzna, po której się chodzi i na której stawia się sprzęty, często drewniana lub pokryta tworzywem

lp liczba pojedyncza podł|oga, ~ogi, ~odze, ~ogę, ~ogą, ~odze, ~ogo; lm liczba mnoga ~ogi, ~óg, ~ogom, ~ogi, ~ogami, ~ogach, ~ogi

(Noun) declension of podłoga

podłoga f ;; declension of podłoga