pocić w słowniku polski

  • pocić

    Gramatyka i deklinacja pocić

    • Conjugation of pocić impf
          singular plural
      person masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive pocić
      present tense 1st pocę pocimy
      2nd pocisz pocicie
      3rd poci pocą
      impersonal poci się
      past tense 1st pociłem pociłam pociliśmy pociłyśmy
      2nd pociłeś pociłaś pociliście pociłyście
      3rd pocił pociła pociło pocili pociły
      impersonal pocono
      future tense 1st będę pocił,będę pocić będę pociła,będę pocić będziemy pocili,będziemy pocić będziemy pociły,będziemy pocić
      2nd będziesz pocił,będziesz pocić będziesz pociła,będziesz pocić będziecie pocili,będziecie pocić będziecie pociły,będziecie pocić
      3rd będzie pocił,będzie pocić będzie pociła,będzie pocić będzie pociło,będzie pocić będą pocili,będą pocić będą pociły,będą pocić
      impersonal będzie pocić się
      conditional 1st pociłbym pociłabym pocilibyśmy pociłybyśmy
      2nd pociłbyś pociłabyś pocilibyście pociłybyście
      3rd pociłby pociłaby pociłoby pociliby pociłyby
      impersonal pocono by
      imperative 1st niech pocę poćmy
      2nd poć poćcie
      3rd niech poci niech pocą
      active adjectival participle pocący pocąca pocące pocący pocące
      contemporary adverbial participle pocąc
      verbal noun pocenie

Przykładowe zdania z " pocić "