plebejusz w słowniku polski

  • plebejusz

    Znaczenia i definicje "plebejusz"

    • hist. człowiek zaliczany do plebsu, rzymskiej klasy społecznej
    • hist. człowiek zaliczany do plebsu, grupy społecznej nie posiadającej szlachectwa
    • współcz. przen. ktoś niewykształcony i niezamożny, mający obojętny stosunek do kultury
    • noun
      prostak, człowiek, który ma maniery jak z pospólstwa, jest niewykształcony, nieobyty kulturowo, jego zachowanie zdradza, że nie należy do elit
      Po jego zachowaniu widać, że plebejusz, chociaż bardzo się stara udawać kogoś, kim nie jest.
      Nie będę spotykać się z jakimś plebejuszem, w końcu jestem córką prezydenta.
    • noun
      w Cesarstwie Rzymskim: pełnoprawny obywatel, który należy do warstwy najuboższych
    • noun
      w dawnych społeczeństwach: człowiek, który nie jest szlachciem, który pochodzi z ludu, gminu
    • noun
      w starożytnym Rzymie (za Republiki): wolny obywatel, najczęściej prawdopodobnie ktoś pochodzący z ludów pobliskich, podbitych terenów lub spośród ludzi osiedlających się w Rzymie, który nie ma pełni praw obywatelskich (bo nie jest patrycjuszem)

    Antonimy słowa "plebejusz" w słowniku polski

    szlachcic, patrycjusz, szlachcic to najlepsze antonimy "plebejusz" w tezaurusie polski.

    • szlachcic

      hist. człowiek zaliczany do plebsu, grupy społecznej nie posiadającej szlachectwa

    • patrycjusz

      hist. człowiek zaliczany do plebsu, rzymskiej klasy społecznej

    • szlachcic

      w dawnych społeczeństwach: człowiek, który nie jest szlachciem, który pochodzi z ludu, gminu

Przykładowe zdania z " plebejusz "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy