otoczka w słowniku polski

  • otoczka

    Znaczenia i definicje "otoczka"

    • Otoczenie, obramowanie
    • dokoła
    • obramowanie
    • otok, obwódka, listwa
    • w przenośni: intrygujące okoliczności jakieś sprawy
    • obrzeże, brzeg, krawędź
    • lamowanie, oblamowanie, lamówka
    • obramowanie, obwódka
    • przen. sytuacja, okoliczności towarzyszące
    • lamówka
    • Powłoka
    • przen. kulisy, realia, podłoże
    • przen. kontekst, uwarunkowania, tło
    • najpiękniejsza
    • Tło
    • srebrzysta ... księżyca
    • Osłonka
    • to, co otacza, obwodzi się dokoła
    • granica, odgraniczenie
    • Kontekst
    • okoliczności towarzyszące jakiemuś wydarzeniu
    • halo
    • wieniec, wianuszek, szlaczek
    • obrączka, obręb, kółko
    • Błona okrywająca komórkę
    • rąbek, zakończenie
    • W przenośni: intrygujące okoliczności towarzyszące jakiemuś wydarzeniu
    • Intrygujące okoliczności towarzyszące jakiemuś wydarzeniu
    • Błonka
    • Obwódka
    • Kulisy sprawy
    • Błona
    • Warstwa ochronna
    • noun
      substancja rozmieszczona wokół jakiegoś obiektu, otaczająca go
      Gdy w procesie dojrzewania otoczka nasienna otwiera się, włókna zasychają, splatając się w płaskie, wstęgowate skupiska, idealne do przetworzenia na przędzę.

    Synonimy słowa "otoczka" w słowniku polski

    aureola, błona, obramowanie to najpopularniejsze synonimy "otoczka" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja otoczka

    • Declension of otoczka
      singular plural
      nominative otoczka otoczki
      genitive otoczki otoczek
      dative otoczce otoczkom
      accusative otoczkę otoczki
      instrumental otoczką otoczkami
      locative otoczce otoczkach
      vocative otoczko otoczki

Przykładowe zdania z " otoczka "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy