osobnik w słowniku polski

  • osobnik

    Znaczenia i definicje "osobnik"

    • biol. jednostkowy okaz gatunku;
    • osoba, człowiek
    • noun
      egzemplarz, jednostka, organizm biologiczny, jakiś twór roślinny lub zwierzęcy
      Te osobniki lubią przebywać w miejscach, gdzie jest słonecznie i nie wieje wiatr.
    • noun
      typ, typek, bliżej nieokreślony człowiek odbierany negatywnie
      Spójrz, tamten osobnik podrywa Twoją siostrę!
      Niestety na forum internetowym może się wypowiedzieć nawet najgłupszy osobnik.

    Synonimy słowa "osobnik" w słowniku polski

    organizm żywy, klient, twór to najpopularniejsze synonimy "osobnik" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja osobnik

    • osobnik m anim ;; (animate) declension of osobnik
      singular plural
      nominative osobnik osobniki
      genitive osobnika osobników
      dative osobnikowi osobnikom
      accusative osobnika osobniki
      instrumental osobnikiem osobnikami
      locative osobniku osobnikach
      vocative osobniku osobniki
      (personal) declension of osobnik
      singular plural
      nominative osobnik osobnicy
      genitive osobnika osobników
      dative osobnikowi osobnikom
      accusative osobnika osobników
      instrumental osobnikiem osobnikami
      locative osobniku osobnikach
      vocative osobniku osobnicy

Przykładowe zdania z " osobnik "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy