osiedle w słowniku polski

osiedle

Znaczenia i definicje "osiedle"

bud. archit. nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

Mieszkam na moim osiedlu od 10 lat.
noun

mieszkańcy osiedla
noun

skupisko ludzi i ich domostw; część miasta lub wsi lub samodzielna jednostka położona poza granicami sąsiadujących z nią większych skupisk
noun

jednostka pomocnicza w administracji, część miasta, która ma status analogiczny do sołectwa nadawany przez radę miasta na mocy uchwały

Organami osiedla są: ogólne zebranie mieszkańców lub rada osiedla (organ uchwałodawczy) oraz zarząd osiedla (organ wykonawczy), na czele którego stoi przewodniczący.

Przedmieście Oławskie to osiedle położone we wschodniej części Wrocławia, w dzielnicy Krzyki.
noun

w geografii osadnictwa: każda jednostka osadnicza, np. miasto, wieś, kolonia

Bilmak to osiedle typu miejskiego na Ukrainie w obwodzie zaporoskim, siedziba władz rejonu bilmackiego.
noun

w administracji: dawna jednostka podziału administracyjnego Polski w latach 1954–1972, pośrednia między gromadą (jednostką wiejską) a miastem; w praktyce była to miejscowość o charakterze miejskim, ale niebędąca miastem

W 1973 r. część osiedli przekształcono w miasta (np. Szczyrk), inne zaliczono do wsi (np. Andrespol).
noun

jednostka urbanistyczna charakteryzująca się ujednoliconą zabudową mieszkaniową, z uzupełnieniem w postaci infrastruktury usługowo-handlowej

Kupili mieszkanie na tym ładnym nowym osiedlu nad Oławką.

siedziba, sadyba, osiedle mieszkaniowe to najpopularniejsze synonimy "osiedle" w tezaurusie polski.

siedziba · sadyba
osiedle mieszkaniowe
jednostka urbanistyczna charakteryzująca się ujednoliconą zabudową mieszkaniową, z uzupełnieniem w postaci infrastruktury usługowo-handlowej

lp liczba pojedyncza osiedle, osiedla, osiedlu, osiedle, osiedlem, osiedlu, osiedle; lm liczba mnoga osiedla, osiedli, osiedlom, osiedla, osiedlami, osiedlach, osiedla

osiedle n ;; declension of osiedle