orać w słowniku polski

orać

Znaczenia i definicje "orać"

roln. przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

Ja mu sam włożę jarzmo na wspaniałą szyję, / sam Efraima zaprzęgnę, / orać będzie Juda, / Jakub zaś będzie bronował.

Chłop wyruszył orać pole.
pot. przen. ciężko pracować

Przestań tak orać, bo niedługo się wykończysz.
verb

brak danych

ryć, zaorywać, zorywać to najpopularniejsze synonimy "orać" w tezaurusie polski.

(Verb) Conjugation of orać imperf

		singular			plural
	pers.	m.	f.	n.	personal m.	f. / n. / non-personal m.
infinitive		orać
present tense	1st	orzę			orzemy
	2nd	orzesz			orzecie
	3rd	orze			orzą
past tense	1st	orałem	orałam		oraliśmy	orałyśmy
	2nd	orałeś	orałaś		oraliście	orałyście
	3rd	orał	orała	orało	orali	orały
future tense	1st	będę orał¹	będę orała¹		będziemy orali¹	będziemy orały¹
	2nd	będziesz orał¹	będziesz orała¹		będziecie orali¹	będziecie orały¹
	3rd	będzie orał¹	będzie orała¹	będzie orało¹	będą orali¹	będą orały¹
conditional	1st	orałbym	orałabym		oralibyśmy	orałybyśmy
	2nd	orałbyś	orałabyś		oralibyście	orałybyście
	3rd	orałby	orałaby	orałoby	oraliby	orałyby
imperative	1st	—			orzmy
	2nd	orz			orzcie
	3rd	niech orze			niech orzą
active adjectival participle		orzący	orząca	orzące	orzący	orzące
present adverbial participle		orząc
impersonal past		orano
verbal noun		oranie
¹ or: będę orać, będziesz orać etc.

orać impf (perfective zaorać) ;; Standard conjugation: Conjugation of orać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		orać
present tense	1st	orzę			orzemy
	2nd	orzesz			orzecie
	3rd	orze			orzą
past tense	1st	orałem	orałam		oraliśmy	orałyśmy
	2nd	orałeś	orałaś		oraliście	orałyście
	3rd	orał	orała	orało	orali	orały
future tense	1st	będę orał¹	będę orała¹		będziemy orali¹	będziemy orały¹
	2nd	będziesz orał¹	będziesz orała¹		będziecie orali¹	będziecie orały¹
	3rd	będzie orał¹	będzie orała¹	będzie orało¹	będą orali¹	będą orały¹
conditional	1st	orałbym	orałabym		oralibyśmy	orałybyśmy
	2nd	orałbyś	orałabyś		oralibyście	orałybyście
	3rd	orałby	orałaby	orałoby	oraliby	orałyby
imperative	1st	—			orzmy
	2nd	orz			orzcie
	3rd	niech orze			niech orzą
active adjectival participle		orzący	orząca	orzące	orzący	orzące
passive adjectival participle		orany	orana	orane	orani	orane
contemporary adverbial participle		orząc
impersonal past		orano
verbal noun		oranie
¹ or: będę orać, będziesz orać etc.

Colloquial conjugation, used especially with senses 2-4, considered incorrect by many dictionaries: Conjugation of orać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		orać
present tense	1st	oram			oramy
	2nd	orasz			oracie
	3rd	ora			orają
past tense	1st	orałem	orałam		oraliśmy	orałyśmy
	2nd	orałeś	orałaś		oraliście	orałyście
	3rd	orał	orała	orało	orali	orały
future tense	1st	będę orał¹	będę orała¹		będziemy orali¹	będziemy orały¹
	2nd	będziesz orał¹	będziesz orała¹		będziecie orali¹	będziecie orały¹
	3rd	będzie orał¹	będzie orała¹	będzie orało¹	będą orali¹	będą orały¹
conditional	1st	orałbym	orałabym		oralibyśmy	orałybyśmy
	2nd	orałbyś	orałabyś		oralibyście	orałybyście
	3rd	orałby	orałaby	orałoby	oraliby	orałyby
imperative	1st	—			orajmy
	2nd	oraj			orajcie
	3rd	niech ora			niech orają
active adjectival participle		orający	orająca	orające	orający	orające
passive adjectival participle		orany	orana	orane	orani	orane
contemporary adverbial participle		orając
impersonal past		orano
verbal noun		oranie
¹ or: będę orać, będziesz orać etc.

Odmiana Odmieniaj