orędownik w słowniku polski

  • orędownik

    Znaczenia i definicje "orędownik"

    • osoba orędująca, popierająca bądź wstawiająca się za kimś lub czymś
      Na prawo od niego wyrzeźbiono Tomasza Jeffersona, trzeciego z kolei prezydenta USA, wielkiego orędownika ekspansji na zachód i autora Deklaracji Niepodległości.
    • daw. poseł, wysłannik
    • noun
      ktoś, kto głosi jakieś poglądy, zazwyczaj z wielkim zapałem i poświęceniem
      Castro jest kontrowersyjną postacią, oklaskiwany przez jednych jako orędownik antyimperializmu, humanitaryzmu, socjalizmu i ekologii, ale postrzegany przez innych jako dyktator, który nadzorował łamanie praw człowieka na Kubie.

    Synonimy słowa "orędownik" w słowniku polski

    zwolennik, sprzymierzeniec, ambasador to najpopularniejsze synonimy "orędownik" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja orędownik

    • Declension of orędownik
      singular plural
      nominative orędownik orędownicy
      genitive orędownika orędowników
      dative orędownikowi orędownikom
      accusative orędownika orędowników
      instrumental orędownikiem orędownikami
      locative orędowniku orędownikach
      vocative orędowniku orędownicy

Przykładowe zdania z " orędownik "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy