obudzić w słowniku polski

obudzić

Znaczenia i definicje "obudzić"

sprawić, by ktoś przestał spać, wyrwać kogoś ze snu

Radca nacisnął klakson, obcy, mechaniczny dźwięk obudził szoferów.
wywołać jakieś wrażenia, odczucia, emocje itp.
przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu
książk. o stanach emocjonalnych, uczuciowych, itp.: pojawić się, zostać wywołanym przez coś lub kogoś
pot. zbyt późno lub z opóźnieniem zareagować na coś

pobudzać, powodować, rozbudzić to najpopularniejsze synonimy "obudzić" w tezaurusie polski.

uśpić jest antonimem "obudzić" w tezaurusie polski.

Conjugation of obudzić pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		obudzić
future tense	1st	obudzę			obudzimy
	2nd	obudzisz			obudzicie
	3rd	obudzi			obudzą
	impersonal	obudzi się
past tense	1st	obudziłem	obudziłam		obudziliśmy	obudziłyśmy
	2nd	obudziłeś	obudziłaś		obudziliście	obudziłyście
	3rd	obudził	obudziła	obudziło	obudzili	obudziły
	impersonal	obudzono
conditional	1st	obudziłbym	obudziłabym		obudzilibyśmy	obudziłybyśmy
	2nd	obudziłbyś	obudziłabyś		obudzilibyście	obudziłybyście
	3rd	obudziłby	obudziłaby	obudziłoby	obudziliby	obudziłyby
	impersonal	obudzono by
imperative	1st	niech obudzę			obudźmy
	2nd	obudź			obudźcie
	3rd	niech obudzi			niech obudzą
passive adjectival participle		obudzony	obudzona	obudzone	obudzeni	obudzone
anterior adverbial participle		obudziwszy
verbal noun		obudzenie