natura w słowniku polski

  • natura

    Znaczenia i definicje "natura"

    • przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;
    • ogół cech człowieka lub zwierzęcia
    • daw. produkty stanowiące środek płatniczy
    • noun
      cechy właściwe dla jakiegoś rodzaju, typu, kategorii przedmiotów lub zjawisk
      To jest zagadnienie innej natury.
    • noun
      charakter, natura, wrodzone cechy człowieka
      Zmarły miał niespokojną naturę, wszędzie szukał zaczepki i w końcu trafił na równego sobie.
    • noun
      określenie człowieka ze względu na jego jedną wyraźną cechę, która definiuje go w społeczeństwie
      Anna jest łagodna z natury, muchy nie skrzywdzi.
      Nic nie poradzisz na jego wybryki, taka już jego natura.
      Gosia była bardzo wesoła z natury, dlatego uwielbiałem jej towarzystwo.
      Tomek był leniem z natury, jego pokój wyglądał jak pobojowisko.
      Dziadek był naturą buntowniczą, dlatego do końca walczył z systemem, w jakim przyszło mu żyć.
    • noun
      rzeczywistość, namacalne realia
      Czym innym jest oglądać dzieła sztuki w albumach, a czym innym obcować z nimi w naturze.
      Zakochałem się, do niedawna nie myślałem nawet, że takie dziewczyny jak moja Gosia jeszcze występują w naturze...
    • noun
      siła wyższa, rządząca prawami świata; często stosuje się zapis wielką literą
      Natura dała ci rozum po to, żebyś z niego korzystał.
    • noun
      w najszerszym znaczeniu: wszechświat, rzeczywistość, zjawiska fizyczne oraz życie bez uwzględnienia wytworów i oddziaływania ludzi
      Wierzono, że szczęście przynosi obcowanie z naturą.

    Synonimy słowa "natura" w słowniku polski

    charakter, temperament, rodzaj to najpopularniejsze synonimy "natura" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "natura" w słowniku polski

    kultura jest antonimem "natura" w tezaurusie polski.

    • kultura

      w najszerszym znaczeniu: wszechświat, rzeczywistość, zjawiska fizyczne oraz życie bez uwzględnienia wytworów i oddziaływania ludzi

    Gramatyka i deklinacja natura

    • natura f.
    • (Noun)
      Singular only
      Nominative natura
      Genitive natury
      Dative naturze
      Accusative naturę
      Instrumental naturą
      Locative naturze
      Vocative naturo
    • natura f ;; declension of natura
      singular
      nominative natura
      genitive natury
      dative naturze
      accusative naturę
      instrumental naturą
      locative naturze
      vocative naturo
  • Natura

Przykładowe zdania z " natura "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy