nadpobudliwy w słowniku polski

  • nadpobudliwy

    Znaczenia i definicje "nadpobudliwy"

    • zbyt pobudliwy
    • adjective
      charakterystyczny dla osoby nadpobudliwej - takiej, która jest w nadmiernym stopniu pobudliwa, bardzo żywa, niespokojna; takiej, która szybko reaguje na bodźce, zwykle bardzo intensywnie je odbiera, szybko się porusza, ma sporo energii
      Jej nadpobudliwe zachowanie zdradza, że chyba coś brała.
    • adjective
      zwłaszcza o człowieku: taki, który jest w nadmiernym stopniu pobudliwy, bardzo żywy, niespokojny; taki, który szybko reaguje na bodźce, zwykle bardzo intensywnie je odbiera, szybko się porusza, ma sporo energii
      Mój mały kuzyn Marcin był nadpobudliwym dzieckiem, zdiagnozowano u niego nawet ADHD, ale wyrósł z tego i teraz jest poważnym licealistą.
      Po amfie człowiek jest nadpobudliwy.
      Halina jest nadpobudliwa, w ogóle jest trochę przewrażliwiona i zbyt nerwowa, nabawi się nerwicy, jeśli nie przyhamuje.
      Sprawia wrażenie jakiejś nadpobudliwej maniaczki seksualnej.

    Synonimy słowa "nadpobudliwy" w słowniku polski

    popędliwy, drażliwy, skłonny do gniewu to najpopularniejsze synonimy "nadpobudliwy" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja nadpobudliwy

    • Declension of nadpobudliwy
      case singular plural
      masculine personal/animate masculine inanimate neuter feminine virile nonvirile
      nominative, vocative nadpobudliwy nadpobudliwe nadpobudliwa nadpobudliwi nadpobudliwe
      genitive nadpobudliwego nadpobudliwej nadpobudliwych
      dative nadpobudliwemu nadpobudliwym
      accusative nadpobudliwego nadpobudliwy nadpobudliwe nadpobudliwą nadpobudliwych nadpobudliwe
      instrumental nadpobudliwym nadpobudliwymi
      locative nadpobudliwej nadpobudliwych

Przykładowe zdania z " nadpobudliwy "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy