monogamiczny w słowniku polski

  • monogamiczny

    Znaczenia i definicje "monogamiczny"

    • socjol. biol. związany z monogamią, mający charakter monogamii
      Nie znaczy to jednak wcale, że ptasie pary – teoretycznie monogamiczne – problemów z wiernością nie mają.
      Mniej niż 5% ssaków jest zwyczajowo monogamicznych.
    • adjective
      o małżeństwie: oparty o monogamię, polegający na byciu w zalegalizowanym związku z jednym partnerem na raz
      W naszym kraju małżeństwa są monogamiczne, poligamia jest zabroniona.
    • adjective
      o trybie życia, rozmnażania zwierząt: oparty o monogamię, czyli okresowe lub stałe współżycie jednego samca z jedną samicą
    • adjective
      o zwierzęciu, gatunku: taki, którego systemem kojarzeń jest monogamia
      Z czterech rodzajów małp homonidalnych (gibony, orangutany, goryle i szympansy) tylko gibony są monogamiczne.
    • adjective
      o człowieku: taki, który uznaje, wyznaje monogamię, utrzymuje relację uczuciową i seksualną tylko z jednym partnerem na raz; również taki, którego psychika, upodobania, charakter i przekonania pozwalają na bycie w związku monogamicznym, tylko z jedną osobą
    • adjective
      o kulturze, społeczności, kręgu ludzi: taki, w którym panuje monogamia jako forma bycia w związku małżeńskim, a przy tym jest ona legalna czy akceptowana
      Obyczaj posagu znajdujemy w 37% rozwarstwionych społeczeństw monogamicznych, a tylko w 2% nierozwarstwionych.
    • adjective
      o związku ludzi: taki, w którym relacja uczuciowa i seksualna utrzymywana jest tylko między parą partnerów, dwiema osobami; taki, w którym żaden z partnerów nie utrzymuje relacji seksualnej z kilkoma osobami jednocześnie
      Jestem tradycjonalistką i tylko związek monogamiczny mnie interesuje - nie wyobrażam sobie, jak mogłabym chodzić do łóżka z kilkoma partnerami jednocześnie.

    Antonimy słowa "monogamiczny" w słowniku polski

    poligamiczny, poligamiczny, poligamiczny to najlepsze antonimy "monogamiczny" w tezaurusie polski.

    • poligamiczny

      socjol. biol. związany z monogamią, mający charakter monogamii

    • poligamiczny
    • poligamiczny

      o małżeństwie: oparty o monogamię, polegający na byciu w zalegalizowanym związku z jednym partnerem na raz

    • poligamiczny

      o trybie życia, rozmnażania zwierząt: oparty o monogamię, czyli okresowe lub stałe współżycie jednego samca z jedną samicą

    • poligamiczny

      o zwierzęciu, gatunku: taki, którego systemem kojarzeń jest monogamia

    • poligamiczny

      o człowieku: taki, który uznaje, wyznaje monogamię, utrzymuje relację uczuciową i seksualną tylko z jednym partnerem na raz; również taki, którego psychika, upodobania, charakter i przekonania pozwalają na bycie w związku monogamicznym, tylko z jedną osobą

    • poligamiczny

      o kulturze, społeczności, kręgu ludzi: taki, w którym panuje monogamia jako forma bycia w związku małżeńskim, a przy tym jest ona legalna czy akceptowana

    • poligamiczny

      o związku ludzi: taki, w którym relacja uczuciowa i seksualna utrzymywana jest tylko między parą partnerów, dwiema osobami; taki, w którym żaden z partnerów nie utrzymuje relacji seksualnej z kilkoma osobami jednocześnie

    Gramatyka i deklinacja monogamiczny

    • Declension of monogamiczny
      case singular plural
      masculine personal/animate masculine inanimate neuter feminine virile nonvirile
      nominative, vocative monogamiczny monogamiczne monogamiczna monogamiczni monogamiczne
      genitive monogamicznego monogamicznej monogamicznych
      dative monogamicznemu monogamicznym
      accusative monogamicznego monogamiczny monogamiczne monogamiczną monogamicznych monogamiczne
      instrumental monogamicznym monogamicznymi
      locative monogamicznej monogamicznych

Przykładowe zdania z " monogamiczny "