milczeć w słowniku polski

  • milczeć

    Znaczenia i definicje "milczeć"

    • nie mówić, nie wydawać głosu
      Lepiej milczeć niż głupio gadać.
    • nie chcieć wypowiadać się na jakiś temat

    Synonimy słowa "milczeć" w słowniku polski

    zamknąć usta, cisza, ani mru mru! to najpopularniejsze synonimy "milczeć" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "milczeć" w słowniku polski

    mówić jest antonimem "milczeć" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja milczeć

    • milczeć   imperf
    • (Verb)   Conjugation of milczeć   imperf  
          singular plural
      pers. m. f. n. personal m. f. / n. / non-personal m.
      infinitive   milczeć
      present tense 1st milczę milczymy
      2nd milczysz milczycie
      3rd milczy milczą
      past tense 1st milczałem milczałam milczeliśmy milczałyśmy
      2nd milczałeś milczałaś milczeliście milczałyście
      3rd milczał milczała milczało milczeli milczały
      future tense 1st będę milczał1 będę milczała1 będziemy milczeli1 będziemy milczały1
      2nd będziesz milczał1 będziesz milczała1 będziecie milczeli1 będziecie milczały1
      3rd będzie milczał1 będzie milczała1 będzie milczało1 będą milczeli1 będą milczały1
      conditional 1st milczałbym milczałabym milczelibyśmy milczałybyśmy
      2nd milczałbyś milczałabyś milczelibyście milczałybyście
      3rd milczałby milczałaby milczałoby milczeliby milczałyby
      imperative 1st — milczmy
      2nd milcz milczcie
      3rd niech milczy niech milczą
      active adjectival participle   milczący milcząca milczące milczący milczące
      present adverbial participle   milcząc
      impersonal past milczano
      verbal noun milczenie
      1   or: będę milczeć, będziesz milczeć etc.
    • milczeć impf ;; Conjugation of milczeć impf
      singular plural
      person m f n m pers m anim, m inan, f, n
      infinitive milczeć
      present tense 1st milczę milczymy
      2nd milczysz milczycie
      3rd milczy milczą
      past tense 1st milczałem milczałam milczeliśmy milczałyśmy
      2nd milczałeś milczałaś milczeliście milczałyście
      3rd milczał milczała milczało milczeli milczały
      future tense 1st będę milczał1 będę milczała1 będziemy milczeli1 będziemy milczały1
      2nd będziesz milczał1 będziesz milczała1 będziecie milczeli1 będziecie milczały1
      3rd będzie milczał1 będzie milczała1 będzie milczało1 będą milczeli1 będą milczały1
      conditional 1st milczałbym milczałabym milczelibyśmy milczałybyśmy
      2nd milczałbyś milczałabyś milczelibyście milczałybyście
      3rd milczałby milczałaby milczałoby milczeliby milczałyby
      imperative 1st — milczmy
      2nd milcz milczcie
      3rd niech milczy niech milczą
      active adjectival participle milczący milcząca milczące milczący milczące
      contemporary adverbial participle milcząc
      impersonal past milczano
      verbal noun milczenie
      1 or: będę milczeć, będziesz milczeć etc.

Przykładowe zdania z " milczeć "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy