manić w słowniku polski

  • manić

    Znaczenia i definicje "manić"

    • bałamucić, tumanić, oszukiwać
    • zwodzić kogoś pozorami
    • wabić, nęcić, mamić

    Gramatyka i deklinacja manić

    • Conjugation of manić impf
          singular plural
      person masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive manić
      present tense 1st manię manimy
      2nd manisz manicie
      3rd mani manią
      impersonal mani się
      past tense 1st maniłem maniłam maniliśmy maniłyśmy
      2nd maniłeś maniłaś maniliście maniłyście
      3rd manił maniła maniło manili maniły
      impersonal maniono
      future tense 1st będę manił,będę manić będę maniła,będę manić będziemy manili,będziemy manić będziemy maniły,będziemy manić
      2nd będziesz manił,będziesz manić będziesz maniła,będziesz manić będziecie manili,będziecie manić będziecie maniły,będziecie manić
      3rd będzie manił,będzie manić będzie maniła,będzie manić będzie maniło,będzie manić będą manili,będą manić będą maniły,będą manić
      impersonal będzie manić się
      conditional 1st maniłbym maniłabym manilibyśmy maniłybyśmy
      2nd maniłbyś maniłabyś manilibyście maniłybyście
      3rd maniłby maniłaby maniłoby maniliby maniłyby
      impersonal maniono by
      imperative 1st niech manię mańmy
      2nd mań mańcie
      3rd niech mani niech manią
      active adjectival participle maniący maniąca maniące maniący maniące
      passive adjectival participle maniony maniona manione manieni manione
      contemporary adverbial participle maniąc
      verbal noun manienie

Przykładowe zdania z " manić "

Dostępne tłumaczenia