móc w słowniku polski

  • móc

    Znaczenia i definicje "móc"

    • być w stanie coś wykonać, zrobić
      (Ja) mogę to zrobić, jeśli (ty) chcesz.
      Nie mógłbym skrzywdzić Zosi.
    • mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
      Przepraszam, ale nie może pan tu wejść. To zabronione.
    • mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
      (My) możemy jeszcze to kupić, jeśli (my) mamy pieniądze.

    Synonimy słowa "móc" w słowniku polski

    być w stanie, mieć warunki, zdołać to najpopularniejsze synonimy "móc" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja móc

    • móc; ter.  czas teraźniejszy ja mogę, ty możesz, on/ona/ono może, my możemy, wy możecie, oni/one mogą; przesz.  czas przeszły ja mogłem/mogłam, ty mogłeś/mogłaś, on mógł, ona mogła, ono mogło, my mogliśmy/mogłyśmy, wy mogliście/mogłyście, oni mogli, one mogły; przysz.  czas przyszły być + czas przeszły lub być + bezokolicznik; rozk.  tryb rozkazujący nie tworzy; tryb przypuszczający ja mógłbym/mogłabym, ty mógłbyś/mogłabyś, my moglibyśmy/mogłybyśmy; imiesłowy mogąc, mogący/mogąca
    • móc   imperf
    • (Verb)   Conjugation of móc   imperf  
          singular plural
      pers. m. f. n. personal m. f. / n. / non-personal m.
      infinitive   móc
      present tense 1st mogę możemy
      2nd możesz możecie
      3rd może mogą
      past tense 1st mogłem mogłam mogliśmy mogłyśmy
      2nd mogłeś mogłaś mogliście mogłyście
      3rd mógł mogła mogło mogli mogły
      future tense 1st będę mógł1 będę mogła1 będziemy mogli1 będziemy mogły1
      2nd będziesz mógł1 będziesz mogła1 będziecie mogli1 będziecie mogły1
      3rd będzie mógł1 będzie mogła1 będzie mogło1 będą mogli1 będą mogły1
      conditional 1st mógłbym mogłabym moglibyśmy mogłybyśmy
      2nd mógłbyś mogłabyś moglibyście mogłybyście
      3rd mógłby mogłaby mogłoby mogliby mogłyby
      imperative 1st — —
      2nd – —
      3rd — —
      active adjectival participle   mogący mogąca mogące mogący mogące
      present adverbial participle   mogąc
      1   or: będę móc, będziesz móc etc.
    • móc impf ;; Conjugation of móc impf
      singular plural
      person m f n m pers m anim, m inan, f, n
      infinitive móc
      present tense 1st mogę możemy
      2nd możesz możecie
      3rd może mogą
      past tense 1st mogłem mogłam mogliśmy mogłyśmy
      2nd mogłeś mogłaś mogliście mogłyście
      3rd mógł mogła mogło mogli mogły
      future tense 1st będę mógł1 będę mogła1 będziemy mogli1 będziemy mogły1
      2nd będziesz mógł1 będziesz mogła1 będziecie mogli1 będziecie mogły1
      3rd będzie mógł1 będzie mogła1 będzie mogło1 będą mogli1 będą mogły1
      conditional 1st mógłbym mogłabym moglibyśmy mogłybyśmy
      2nd mógłbyś mogłabyś moglibyście mogłybyście
      3rd mógłby mogłaby mogłoby mogliby mogłyby
      imperative 1st — —
      2nd – —
      3rd — —
      active adjectival participle mogący mogąca mogące mogący mogące
      contemporary adverbial participle mogąc
      1 or: będę móc, będziesz móc etc.
      verbs derived from móc
      domagać się impf, domóc się pf niedomagać impf pomagać impf, pomóc pf przemóc się pf wymagać impf, wymóc pf wzmagać impf, wzmóc pf zaniemagać impf, zaniemóc pf zmagać się impf, zmóc pf
      (defective verb) można (nouns) możność, możny (adjectives) możliwy, możny (noun) moc

Przykładowe zdania z " móc "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy