kosmopolita w słowniku polski

  • kosmopolita

    Znaczenia i definicje "kosmopolita"

    • człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe
      Wydawało się, że wszędzie czuł się u siebie – był prawdziwym kosmopolitą.
    • noun
      organizm występujący na różnych kontynentach, w różnych strefach klimatycznych i ekologicznych
      Wiele gatunków stało się kosmopolitami w wyniku działalności człowieka - zostały przezeń zawleczone w miejsca, w których w innym przypadku by nie występowały (np. szczury, mucha domowa, pchły).

    Synonimy słowa "kosmopolita" w słowniku polski

    osoba, obywatel świata, podmiot to najpopularniejsze synonimy "kosmopolita" w tezaurusie polski.

    Antonimy słowa "kosmopolita" w słowniku polski

    patriota, ksenofob, endemit to najlepsze antonimy "kosmopolita" w tezaurusie polski.

    Gramatyka i deklinacja kosmopolita

    • kosmopolita m.
    • (Noun)     declension of kosmopolita
      singular plural
      nominative kosmopolita kosmopolici
      genitive kosmopolity kosmopolitów
      dative kosmopolicie kosmopolitom
      accusative kosmopolitę kosmopolitów
      instrumental kosmopolitą kosmopolitami
      locative kosmopolicie kosmopolitach
      vocative kosmopolito kosmopolici
    • kosmopolita m pers ;; declension of kosmopolita
      singular plural
      nominative kosmopolita kosmopolici
      genitive kosmopolity kosmopolitów
      dative kosmopolicie kosmopolitom
      accusative kosmopolitę kosmopolitów
      instrumental kosmopolitą kosmopolitami
      locative kosmopolicie kosmopolitach
      vocative kosmopolito kosmopolici

Przykładowe zdania z " kosmopolita "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy