korny w słowniku polski

Franciszek jest kornym uczniem, który z wielkim szacunkiem odnosi się do swoich nauczycieli.

Hela przez wiele lat była zbyt korną pracownicą, żeby walczyć o swoje prawa, natomiast jej koledzy umieli się postawić i pracują do dziś na lepszych warunkach niż ona.

Dobry sługa jest korny i nie odzywa się niepytany.

Przestań być taki korny i zahukany - odważ się w końcu poprosić o podwyżkę.

Jan popełnił błąd, ale gdy przyszedł do mnie z korną prośbę o przebaczenie, nie wahałem się i szybko się pogodziliśmy.

Twoje korne ukłony sprawiają, że naszemu szefowi wydaje się, że jest bezkarny, zacznij się wreszcie szanować.

Korne zachowanie pracowników wiele ułatwia.

Nie szanuję Pawła z powodu jego kornego zachowania wobec zarządu.