kord w słowniku polski

  • kord

    Znaczenia i definicje "kord"

    • st.pol. krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;
      Za frajbitrem każda w wodę by skoczyła! Byle kord czy tasak u boku miał, a już białka świata za nim nie widzi!
    • mocne włókno syntetyczne służące do wzmacniania opon samochodowych
      Opona przetarła się – widać już kord!
    • noun
      krótki mieczyk lub długi sztylet
    • noun
      mocne włókno najczęściej z wiskozy lub poliamidu stosowane do tworzenia wewnętrznej warstwy wzmacniającej przy produkcji opon samochodowych
      We wnętrzu opony można dojrzeć oplot wykonany z kordu.
    • noun
      rodzaj tkaniny sztucznej (z włókien szklanych, innych chemicznych, nawet drutów) używanej do wzmacniania opon
    • noun
      sztruks - rodzaj prążkowanej tkaniny na odzież roboczą
    • krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;
      Giermek podniósł kord i rzucił się z furią na wroga.

    Synonimy słowa "kord" w słowniku polski

    miecz, czeczuga, karabela to najpopularniejsze synonimy "kord" w tezaurusie polski.

    • miecz · czeczuga · karabela

      krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

    • włókno

      mocne włókno syntetyczne służące do wzmacniania opon samochodowych

    • sztruks

      sztruks - rodzaj prążkowanej tkaniny na odzież roboczą

    Gramatyka i deklinacja kord

    • lp  liczba pojedyncza kord|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~zie, ~zie; lm  liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y lp  liczba pojedyncza kord|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~zie, ~zie; blm  bez liczby mnogiej
    • kord m.
    • kord m inan ;; declension of kord
      singular plural
      nominative kord kordy
      genitive korda kordów
      dative kordowi kordom
      accusative kord kordy
      instrumental kordem kordami
      locative kordzie kordach
      vocative kordzie kordy
      chr:kord

Przykładowe zdania z " kord "