kontentować w słowniku polski
-
kontentować
Znaczenia i definicje "kontentować"
- daw. cieszyć, zadowalać
- daw. cieszyć się, zadowalać się
Gramatyka i deklinacja kontentować
- koniugacja IV
</td> koniugacja IVforma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik kontentować czas teraźniejszy kontentuję kontentujesz kontentuje kontentujemy kontentujecie kontentują czas przeszły m kontentowałem kontentowałeś kontentował kontentowaliśmy kontentowaliście kontentowali f kontentowałam kontentowałaś kontentowała kontentowałyśmy kontentowałyście kontentowały n kontentowałom kontentowałoś kontentowało pozostałe formy czas przyszły m będę kontentował,
będę kontentowaćbędziesz kontentował,
będziesz kontentowaćbędzie kontentował,
będzie kontentowaćbędziemy kontentowali,
będziemy kontentowaćbędziecie kontentowali,
będziecie kontentowaćbędą kontentowali,
będą kontentowaćf będę kontentowała,
będę kontentowaćbędziesz kontentowała,
będziesz kontentowaćbędzie kontentowała,
będzie kontentowaćbędziemy kontentowały,
będziemy kontentowaćbędziecie kontentowały,
będziecie kontentowaćbędą kontentowały,
będą kontentowaćn będę kontentowało,
będę kontentowaćbędziesz kontentowało,
będziesz kontentowaćbędzie kontentowało,
będzie kontentowaćczas zaprzeszły m kontentowałem był kontentowałeś był kontentował był kontentowaliśmy byli kontentowaliście byli kontentowali byli f kontentowałam była kontentowałaś była kontentowała była kontentowałyśmy były kontentowałyście były kontentowały były n kontentowałom było kontentowałoś było kontentowało było forma bezosobowa czasu przeszłego kontentowano tryb rozkazujący niech kontentuję kontentuj niech kontentuje kontentujmy kontentujcie niech kontentują tryb przypuszczający m kontentowałbym,
byłbym kontentowałkontentowałbyś,
byłbyś kontentowałkontentowałby,
byłby kontentowałkontentowalibyśmy,
bylibyśmy kontentowalikontentowalibyście,
bylibyście kontentowalikontentowaliby,
byliby kontentowalif kontentowałabym,
byłabym kontentowałakontentowałabyś,
byłabyś kontentowałakontentowałaby,
byłaby kontentowałakontentowałybyśmy,
byłybyśmy kontentowałykontentowałybyście,
byłybyście kontentowałykontentowałyby,
byłyby kontentowałyn kontentowałobym,
byłobym kontentowałokontentowałobyś,
byłobyś kontentowałokontentowałoby,
byłoby kontentowałoimiesłów przymiotnikowy czynny m kontentujący, niekontentujący f kontentująca, niekontentująca kontentujące, niekontentujące n kontentujące, niekontentujące imiesłów przymiotnikowy bierny m kontentowany kontentowani f kontentowana kontentowane n kontentowane imiesłów przysłówkowy współczesny kontentując, nie kontentując rzeczownik odczasownikowy kontentowanie, niekontentowanie
</td>forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik kontentować się czas teraźniejszy kontentuję się kontentujesz się kontentuje się kontentujemy się kontentujecie się kontentują się czas przeszły m kontentowałem się kontentowałeś się kontentował się kontentowaliśmy się kontentowaliście się kontentowali się f kontentowałam się kontentowałaś się kontentowała się kontentowałyśmy się kontentowałyście się kontentowały się n kontentowałom się kontentowałoś się kontentowało się pozostałe formy czas przyszły m będę się kontentował,
będę się kontentowaćbędziesz się kontentował,
będziesz się kontentowaćbędzie się kontentował,
będzie się kontentowaćbędziemy się kontentowali,
będziemy się kontentowaćbędziecie się kontentowali,
będziecie się kontentowaćbędą się kontentowali,
będą się kontentowaćf będę się kontentowała,
będę się kontentowaćbędziesz się kontentowała,
będziesz się kontentowaćbędzie się kontentowała,
będzie się kontentowaćbędziemy się kontentowały,
będziemy się kontentowaćbędziecie się kontentowały,
będziecie się kontentowaćbędą się kontentowały,
będą się kontentowaćn będę się kontentowało,
będę się kontentowaćbędziesz się kontentowało,
będziesz się kontentowaćbędzie się kontentowało,
będzie się kontentowaćczas zaprzeszły m kontentowałem się był kontentowałeś się był kontentował się był kontentowaliśmy się byli kontentowaliście się byli kontentowali się byli f kontentowałam się była kontentowałaś się była kontentowała się była kontentowałyśmy się były kontentowałyście się były kontentowały się były n kontentowałom się było kontentowałoś się było kontentowało się było forma bezosobowa czasu przeszłego kontentowano się tryb rozkazujący niech się kontentuję kontentuj się niech się kontentuje kontentujmy się kontentujcie się niech się kontentują tryb przypuszczający m kontentowałbym się,
byłbym się kontentowałkontentowałbyś się,
byłbyś się kontentowałkontentowałby się,
byłby się kontentowałkontentowalibyśmy się,
bylibyśmy się kontentowalikontentowalibyście się,
bylibyście się kontentowalikontentowaliby się,
byliby się kontentowalif kontentowałabym się,
byłabym się kontentowałakontentowałabyś się,
byłabyś się kontentowałakontentowałaby się,
byłaby się kontentowałakontentowałybyśmy się,
byłybyśmy się kontentowałykontentowałybyście się,
byłybyście się kontentowałykontentowałyby się,
byłyby się kontentowałyn kontentowałobym się,
byłobym się kontentowałokontentowałobyś się,
byłobyś się kontentowałokontentowałoby się,
byłoby się kontentowałoimiesłów przymiotnikowy czynny m kontentujący się, niekontentujący się f kontentująca się, niekontentująca się kontentujące się, niekontentujące się n kontentujące się, niekontentujące się imiesłów przysłówkowy współczesny kontentując się, nie kontentując się rzeczownik odczasownikowy kontentowanie się, niekontentowanie się