koncerz w słowniku polski
-
koncerz
- lp liczba pojedyncza koncerz, koncerza, koncerzowi, koncerz, koncerzem, koncerzu, koncerzu; lm liczba mnoga koncerze, koncerzy/koncerzów<ref name='u'> Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. </ref>, koncerzom, koncerze, koncerzami, koncerzach, koncerze
-
| przypadek | liczba pojedyncza | liczba mnoga |
|---|
| mianownik | koncerz | koncerze |
| dopełniacz | koncerza | koncerzy / koncerzów |
| celownik | koncerzowi | koncerzom |
| biernik | koncerz | koncerze |
| narzędnik | koncerzem | koncerzami |
| miejscownik | koncerzu | koncerzach |
| wołacz | koncerzu | koncerze |