komes w słowniku polski

  • komes

    Znaczenia i definicje "komes"

    • dostojnik zarządzający okręgiem administracyjnym
    • pomocnik wyższego urzędnika w prowincji rzymskiej
    • Dostojnik wysoki w Polsce XI/XII w.
    • Tytuł w Polsce feudalnej, szlachecki
    • pomocnik wyższego urzędnika w prowincji rzym., doradca cesarza
    • tytuł władcy grodu w średniowiecznej Polsce
    • śrdw. dostojnik zarządzający okręgiem administracyjnym
    • doradca cesarza rzymskiego
    • Jurand ze Spychowa
    • był nim Jurand ze Spychowa
    • Urzędnik wyższy, do zleceń monarchii, u schyłku cesarstwa rzymskiego
    • tytuł wysokiego dostojnika w Polsce w XI-XIII wieku
    • w Polsce XI-XII w, dostojnik zarządzający okręgiem administracyjnym
    • urzędnik dawniej
    • wyższy urzędnik rzymski
    • Tytuł szlachecki w Polsce feudalnej
    • dawny dostojnik lokalny
    • w daw. Polsce: rządca prowincji, miasta a. zamku
    • średniowieczny dostojnik zarządzający okręgiem administracyjnym, hrabia
    • comes, u schyłku cesarstwa rzymskiego wyższy urzędnik dworu lub administracji lokalnej
    • hrabia w Polsce, w XI-XII wieku
    • noun
      w okresie Cesarstwa rzymskiego dostojnik skupiający władzę administracyjną i wojskową wyznaczonego okręgu
      Przeciwko siłom najeźdźców cesarz Awitus wysłał wojska pod wodzą komesa Italii Rycymera.
    • noun
      w Polsce od XII w. do połowy XIV w. tytuł osób sprawujących wyższe urzędy w imieniu króla
      Funkcja komesa często była dziedziczona, a po jej zakończeniu (np. nie było potomka męskiego) tytuł pozostawał i stawał się dziedziczny – w efekcie czego pojawili się komesi tytularni.

    Synonimy słowa "komes" w słowniku polski

    żupan, comes, pan grodowy to najpopularniejsze synonimy "komes" w tezaurusie polski.

  • Komes

Przykładowe zdania z " komes "

Dostępne tłumaczenia

Autorzy